ΙΣΩΣ ΜΙΑΝ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ

            Οι δύο ποδοσφαιρικές ομάδες παρατάχθηκαν πάνω στα βρεγμένα και φρεσκοπατημένα από τον οδοστρωτήρα σκύρα, του νέο-διανοιγόμενου δρόμου μπροστά από τα Ταμπάκικα. Τη σημερινή οδό Γαριβάλδη. Από την μεριά της ιχθυόσκαλας, έλαβε θέση η καστρινή ομάδα και από την άλλη, που έβλεπε προς το παλιατζίδικο του Τσακανίκα στα Σφαγεία, η «Εθνική» Σιαράβας. Εκείνη την ημέρα, είχαμε αποφασίσει οι δύο συνοικίες να λύσουμε τις μεταξύ μας διαφορές, με αγώνα ποδοσφαίρου.

Λίγο νωρίτερα το μεσημέρι, είχε διαδραματισθεί ένα συγκλονιστικό γεγονός! Ένα παιδί από το Κάστρο, παρουσίασε στην παρέα μια μπάλα δερμάτινη, κανονική δερμάτινη, που του την είχε κάνει δώρο ένας θείος του, ο οποίος ζούσε για χρόνια στη Νότιο Αφρική, στο Γιοχάνεσμπουργκ! Ως τότε, παίζαμε με μπάλες αυτοσχέδιες που φτιάχναμε από κουρέλια ή στην καλύτερη περίπτωση με κάτι μικρές πλαστικές, που αγοράζαμε ρεφενέ από το κατάστημα του Σακαβίτση στον πλάτανο!

            Αφού πρώτα χαϊδέψαμε όλοι με τη σειρά και ασπαστήκαμε με ευλάβεια τη μουσταρδί δίφυλλη Θεά, άρχισε ο αγώνας. Δεν θα είχαν γίνει ούτε δύο φάσεις μπροστά στις εστίες, όταν μια στραβοκλωτσιά, έστειλε τη μπάλα βαθιά μέσα στη λίμνη. Τότε, όλοι τρέξαμε για να την πιάσουμε και δεν διστάσαμε οι περισσότεροι να βουτήξουμε στο νερό, αφού είχαμε  ακόμα καλοκαιράκι και τα νερά της λίμνης ήταν εκείνον τον καιρό καθαρά!

            ……

            Ξαφνικά, ένοιωσα έναν οξύτατο πόνο στο καλάμι του δεξιού μου ποδιού! Αναρωτήθηκα προς στιγμήν, πάνω στον ύπνο μου, αν την κλωτσιά μου την έδωσε ο κύριος που κάθονταν απέναντί μου στην καμπίνα του τρένου ή αν όλα αυτά συνέβαιναν στο όνειρο που έβλεπα προηγουμένως και στον υποτιθέμενο αγώνα ποδοσφαίρου!   

-«Ξύπνα», άκουσα τότε τον κύριο απέναντι να μου φωνάζει επιτακτικά!

Παραξενεύτηκα! Άνοιξα διάπλατα τα μάτια μου και αναγνώρισα έναν περίεργο μεσήλικα, ντυμένο με σπορ σακάκι και κάτι κρεπ χοντροπάπουτσα τουλάχιστον σαράντα πέντε νούμερο. Στο κεφάλι του φορούσε ένα πράσινο παραδοσιακό βαυαρικό καπέλο με φτερό!

 Αρπάχτηκα!

-«Μπορείτε να μου πείτε σας παρακαλώ τι συμβαίνει; Γιατί με χτυπήσατε»; τον ρώτησα χωρίς να μπορέσω να ελέγξω απόλυτα τον θυμό μου, που προήλθε δίκαια από το βίαιο ξύπνημα και την ανεξήγητη «καλαμιά»!

Αυτός χαμογέλασε για να με καθησυχάσει και έστρεψε με νόημα το κεφάλι του προς τη μεριά του παραθύρου, προτρέποντάς με να γυρίσω προς τα εκεί. «Κοίτα και δε θα χάσεις», μου είπε με σπασμένα αγγλικά!

Ο τυπάκος αυτός, όπως μου εξήγησε αμέσως μετά, ήταν ένας δάσκαλος από την Αργεντινή, ο οποίος την ημέρα που συνταξιοδοτήθηκε, είπε στη γυναίκα του: «Γυναίκα είσαι να γυρίσουμε τον κόσμο τώρα που μας παρουσιάζεται η ευκαιρία»; Εκείνη του απάντησε αρνητικά κι έτσι αυτός βρέθηκε να περιπλανιέται ανά τον κόσμο, με μόνη παρέα τον μικρό ταξιδιωτικό του σάκο. Αρχικά περιηγήθηκε τη Βόρειο Αμερική και στη συνέχεια ήρθε για να γνωρίσει την Ευρώπη.

«Κοίτα»! Μου επανέλαβε επιτακτικά, «γιατί θα χάσεις»!

Υπάκουσα στην επιμονή του και κοίταξα προς το παράθυρο. Στην αρχή δεν είδα τίποτε το ιδιαίτερο. Το τρένο που μας μετέφερε από το Μόναχο της Γερμανίας προς την περιοχή των Άλπεων, περνούσε εκείνη τη στιγμή μέσα από μια τεράστια εκσκαφή και το μόνο που μπορούσα να δω μέσα από την καμπίνα, ήταν ένα κατάφυτο με δένδρα πρανές.           

-«Περίμενε»! μου είπε πάλι ο συνεπιβάτης μου, που είχα αρχίσει να υποπτεύομαι πως ήταν θεοπάλαβος!

Και τότε ξαφνικά, καθώς το τρένο βγήκε από το χωμάτινο στενάδι, παρουσιάστηκε μπροστά μας ένα καταπληκτικό θέαμα!  Μια πανέμορφη λίμνη, που έμοιαζε πολύ με την Παμβώτιδα! Μόνο που η λίμνη αυτή, έδειχνε πεντακάθαρη και καταγάλανη. Κατά μήκος της ακτής, υπήρχε μια ατέλειωτη σειρά από ξύλινα καταστρώματα και κατάλευκες ξαπλώστρες, πάνω στις οποίες λιαζότανε κόσμος πολύς. Δεν ήταν λίγοι μάλιστα εκείνοι που είχαν βουτήξει στο νερό, παρότι αργούσε ακόμη το καλοκαιράκι. Στο βάθος, δεκάδες βαρκούλες με φουσκωμένα πολύχρωμα πανιά, έδειχναν να είναι καρφιτσωμένες με απαράμιλλη επιμέλεια, πάνω «στ’ ακύμαντα της θάλασσας ατλάζια» όπως περιγράφει στο σχετικό ποίημά του, ο …δικός μας Λορέντζος Μαβίλης!   

Όταν πήρε στροφή το τρένο και χάθηκε από τα μάτια μας το υπέροχο αυτό τοπίο, ευχαρίστησα τον Αργεντινό συνταξιδιώτη μου για την ευκαιρία που μου έδωσε να το απολαύσω, έστω και με αυτόν τον περίεργο τρόπο! Του ζήτησα επίσης να μου εξηγήσει - ταξιδιώτης κι αυτός - πώς συνέβαινε να γνωρίζει τόσο καλά τη διαδρομή!

Ταξιδεύω πάντα με το τρένο, μου είπε. Με αυτόν τον τρόπο γύρισα όλη την Ευρώπη, από τη Θάλασσα της Μάγχης ως τα Ουράλια όρη και τώρα επισκέπτομαι για δεύτερη φορά εκείνα τα μέρη που μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση.

-«Από την Ελλάδα πέρασες»; Τον ρώτησα με υπερηφάνεια κι ενδιαφέρον. Δίστασε λίγο στην αρχή και μετά μου είπε χωρίς περιστροφές, πως:

- «Η Ελλάδα είναι μοναδική σε ομορφιά και σε μνημεία χώρα, αλλά δεν έχει ικανοποιητικό σιδηροδρομικό δίκτυο». Μου είπε ακόμα πως: «Με τέτοιο πολιτισμό που έχετε, την περίμενα τουλάχιστον πιο καθαρή τη χώρα σας, πιο περιποιημένη! Θα ήθελα όμως κάποια στιγμή να κάνω μία κρουαζιέρα στα νησιά! Ίσως μιαν άλλη φορά, αν μου δοθεί η ευκαιρία»!  

Εκεί τελείωσε και η κουβέντα μας. Αυτός έβγαλε ένα σάντουιτς από τον σάκο του κι εγώ έκλεισα πάλι τα μάτια μου γιατί ήμουν πολύ κουρασμένος και προσπάθησα να κοιμηθώ για λίγο, αλλά μάταια! Στριφογύριζε στο μυαλό μου βασανιστικά η σκέψη, πως αν έπεφτε σήμερα η μπάλα μας μέσα στην όμορφη λίμνη μας στα Γιάννενα, κανένα από τα παιδιά δεν θα κολύμπαγε για να την πιάσει. Κάτι που είναι φυσιολογικό, αφού εμείς οι ίδιοι με την αδιαφορία μας την έχουμε καταντήσει βούρκο, ρίχνοντας ανενδοίαστα μέσα στο δίκτυο των ομβρίων, βοθρολύματα, σαπουνάδες από το πλύσιμο των μπαλκονιών, απόνερα ξενοδοχείων και άλλων επαγγελματικών δραστηριοτήτων και φυσικά επικίνδυνα λιπαντικά και βαρέα μέταλλα, από την κίνηση των αυτοκινήτων στους δρόμους, τα οποία με τις βροχές καταλήγουν αφιλτράριστα μέσα στη λίμνη!   

Πάλι θα γίνουν εκλογές, και πάλι στα οράματα και στα προγράμματα των παρατάξεων που θα αγωνιστούν για την κατάκτηση του Δήμου, δεν θα περιλαμβάνονται αποτελεσματικά μέτρα για τη σωτηρία της λίμνης. Καθώς, τέτοια μέτρα είναι οδυνηρά και δεν ευχαριστούν τους ψηφοφόρους. Και επιπλέον, δυσαρεστούν μερικούς από αυτούς που έχουν …άκρες και συμφέροντα ατομικά!

Έτσι κι αλλιώς, ελάχιστοι δημότες και φορείς νοιάζονται και σχεδόν κανείς δεν απαιτεί!

«Ίσως μιαν άλλη φορά, αν μας δοθεί η ευκαιρία», όπως είπε και ο δάσκαλος απ΄ την Αργεντινή. «Ίσως μιαν άλλη φορά, όταν θα αποκτήσουμε παιδεία», θα συμπληρώσω κι εγώ!   

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

57 ΑΚΙΝΗΤΑ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΣΤΟ ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ

   

      
           Είναι ευκαιρία τώρα που προέκυψε το θέμα, να αναρωτηθούμε: Πόσα από αυτά τα μνημεία, τα αρχοντικά, τα ιστορικά ακίνητα, τα έχουμε αξιοποιήσει σε τοπικό επίπεδο όπως θα έπρεπε; Σε πόσα από αυτά αποδίδουμε τον σεβασμό που τους αρμόζει; Σε τι κατάσταση βρίσκονται από πλευράς καθαριότητας και συντήρησης; Γιατί διαμαρτυρόμαστε τώρα, ενώ πολλά από αυτά, συνειδητά τα έχουμε εγκαταλείψει; Γιατί υψώνουμε εκ των υστέρων φωνή, ενώ σταθήκαμε εγκληματικά απαθείς, απέναντι στην αδιαφορία των καλοπληρωμένων αρμοδίων; Πότε απαιτήσαμε ως υπεύθυνοι πολίτες να αποδοθούν ευθύνες; Πόσο έτοιμοι είμαστε ως κοινωνία, να ακούμε πέντε φορές την ημέρα από κάποιον μιναρέ τη φωνή του Μουεζίνη, όταν τα τζαμιά «αξιοποιηθούν» και λειτουργήσουν ως χώροι λατρείας; 

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

ΜΑ ΕΓΩ ΤΟ ΛΕΩ …ΔΕΝΔΡΟ

                Κατσουφιασμένη ξύπνησε η μέρα πίσω από τον Λάκμο και κατηφορίζοντας προς την σκεπασμένη με ομίχλη πόλη μας, άφηνε πίσω της μια μελαγχολική διάθεση και μια περίεργη ανησυχία. Μπα! είπα από μέσα μου, ανοησίες, δεν μπορεί να φταίει η καταχνιά, κάτι άλλο μου δημιουργεί αυτή την απροσδιόριστη ανησυχία! Ίσως να ευθύνεται ο πρωινός δυνατός καφές που έθεσε σε συναγερμό το ευάλωτο στην καφεΐνη νευρικό μου σύστημα, μετά την προκλητική επίσκεψη του Σουλτάνου στη Θράκη μας!

                Μάζεψα στα γρήγορα από το τραπέζι της κουζίνας, τους φακέλους με τις Χριστουγεννιάτικες κάρτες που είχα ετοιμάσει από την προηγουμένη, τράβηξα από την κρεμάστρα ένα πανωφόρι και ετοιμάστηκα να ανηφορήσω για το  Ταχυδρομείο, όταν, το εκκωφαντικό μαρσάρισμα ενός θηριώδους φορτηγού μου τράβηξε την περιέργεια και βγήκα στο μπαλκόνι.

                Το φορτηγό που είχε ακινητοποιηθεί από δύο παράνομα σταθμευμένα ΙΧ, άρχισε τώρα να κορνάρει ανυπόμονα. Εκείνο που μου τράβηξε όμως περισσότερο την προσοχή, ήταν το περιεχόμενο της ανατρεπόμενης καρότσας του, που είχε λογιών - λογιών αταίριαστα οικοδομικά υλικά! Μπετόβεργες, τσιμεντόλιθους, γυψοσανίδες, ντέξιον, νιπτήρες, μπιντέδες, λεκάνες …ανακούφισης, καζανάκια, σκαλωσιές και διάφορα άλλα παλιοσίδερα και λαμαρίνες. Και από πάνω, ακουμπισμένες άτακτα, ένα σωρό σωλήνες αποχέτευσης σε ποντικί απόχρωση.

Αμάν, σκέφτηκα! Έχε γούστο! Ανατρίχιασα στη σκέψη πως θα μπορούσαν αυτά τα υλικά και οι σκαλωσιές να χρησιμοποιηθούν για τη φετινή Χριστουγεννιάτικη «εικαστική παρέμβαση» του Δήμου Ιωαννιτών! Θυμήθηκα και τα προπέρσινα Χριστούγεννα που τα περάσαμε παρέα με ένα δένδρο που έφερνε περισσότερο προς το αποχετευτικό δίκτυο του βιολογικού καθαρισμού, παρά σε έλατο!

Τέλειωσα με τις δουλειές μου, αγόρασα και μερικά μελομακάρονα φτιαγμένα με παλιά γιαννιώτικη συνταγή που αρέσουν σε όλους και είπα να κάνω μια γύρα στην κεντρική πλατεία για να απολαύσω τον ήλιο, που εν τω μεταξύ είχε σκαρφαλώσει ψηλά και σκόρπιζε τα τελευταία απομεινάρια της ομίχλης. Μόνο εκείνη η ενοχλητική ανησυχία δεν έλεγε να με εγκαταλείψει!

Σαν έφτασα στο ύψος του μεγάρου της Περιφέρειας Ηπείρου και κοίταξα καταμεσής στην πλατεία Βασιλέως Πύρρου, με περίμεναν μια ευχάριστη και μια δυσάρεστη έκπληξη! Η δυσάρεστη ήταν ότι στην θέση του Χριστουγεννιάτικου δένδρου, συναρμολογούσαν αντί για το παραδοσιακό έλατο, μια ασχημάτιστη ακόμη σιδεροκατασκευή! Το ευχάριστο, ήταν πως οι σκαλωσιές και οι λαμαρίνες που συναρμολογούσαν δεν ήταν εκείνες που είχα δει στην καρότσα του φορτηγού, γιατί ετούτες εδώ τις είχανε βαμμένες!

Πλησίασα και ρώτησα δυο νεαρούς που παρακολουθούσαν τις εργασίες με ενδιαφέρον.

-            Είναι ο πύργος του Τάτλιν, πετάχτηκε μια νεαρή κοπέλα από δίπλα. Είναι ένα αρχιτεκτονικό έργο τέχνης του σχεδιάστηκε για να στεγασθεί στα πρώτα χρόνια της κομουνιστικής επανάστασης το επιτελείο της Γ΄ Διεθνούς! Προβλεπόταν να φτιαχτεί με ατσάλι σίδερο και γυαλί και να έχει ύψος 400 μέτρα. Θα ήταν η απάντηση της επανάστασης, στον πύργο του Άιφελ και της αστικής εκβιομηχάνισης!

-            Εμένα μου μοιάζει με έναν δρομέα που θέλει να φύγει από αυτόν τον τόπο γιατί δεν έχει προκοπή. Είπε τη γνώμη του ο νεαρός που τη συνόδευε. Εσείς τι λέτε κύριε;

-            Εμένα μου θυμίζει τους στίχους του Διονύση από το «ΦΟΡΤΗΓΟ» του αποκρίθηκα: «Τη νύχτα αυτή, τη λέτε εσείς φωτιά, μα εγώ τη λέω …δένδρο»!

            Τον έπιασε η κοπέλα από το μπράτσο και απομακρύνθηκαν.

Δεν έμεινα όμως για πολύ χωρίς παρέα. Ήρθε και στάθηκε δίπλα μου ένα γεροντάκι.

-            Τι είναι αυτό που φτιάχνουν εδώ πέρα, νεαρέ; Με ρώτησε. (Το νεαρέ είναι προσθήκη του αρθρογράφου)!

-            Αυτό εδώ παππού είναι ο πύργος του Τάτλιν που ήθελαν να φτιάξουν οι Σοβιετικοί στην Πετρούπολη, αλλά έμεινε στα σχέδια, όπως και ο κομουνισμός!

-             Και τι να τον κάνω εγώ αυτόν τον πύργο του Στάλιν ή του Τάλιν ή όπως αλλιώς τον λένε; Μου απάντησε αγριεμένος ο παππούς. Εγώ θέλω το κλαρίνο του Χάλιλ (-οπουλου). Αυτός μου αρέσει και αυτόν ακούω! Θα πάω τώρα στον αντιδήμαρχο που τα φτιάχνει αυτά τα πράματα και θα του προτείνω του χρόνου, αντί για δένδρο, να στολίσουμε ένα κλαρίνο!

                Με μιας, η ανησυχία μου εξαφανίστηκε! Τώρα ησύχασα!!!

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΤΡΑΞΙΟΝ ΣΤΗΝ ΠΑΜΒΩΤΙΔΑ

     Είναι πραγματικά κρίμα για τους επισκέπτες της πόλης μας, που συρρέουν αυτή την εποχή, κατά εκατοντάδες χιλιάδες, κάνοντας χρήση του υπερσύγχρονου αεροδρομίου μας «Βασιλεύς Πύρρος», των υδροπλάνων και της σιδηροδρομικής γραμμής η οποία συνδέει την Ηγουμενίτσα με την Κωνσταντινούπολη, που δεν κατάφεραν αυτές τις μέρες να βρεθούν κοντά στη λίμνη μας - την τα πάντα θρέφουσα Παμβώτιδα – για να απολαύσουν το φαινόμενο της «αναλαμπής»!

       Η αναλαμπή είναι ένα μοναδικής ομορφιάς φυσικό φαινόμενο, που δημιουργείται από μικρής διάρκειας πολύχρωμες λάμψεις στην επιφάνεια της λίμνης, οι οποίες συνοδεύονται από σπάνια αρώματα!

       Σύμφωνα με την παράδοση, εμπνευστές αυτής της ατραξιόν, φέρονται οι μεγάλης ευφυΐας και πνευματικής διαύγειας τοπικοί άρχοντες, βουλευτές και υπουργοί, κυρίως των δεκαετιών των ¨80 και ¨90, που εκμεταλλεύτηκαν στο ακέραιο, τα κονδύλια των ευρωπαϊκών αναπτυξιακών προγραμμάτων!
       Παρά την τεράστια προσπάθεια που γίνεται τα τελευταία χρόνια από την Περιφέρεια Ηπείρου, με την απόλυτη απορροφητικότητα επί των κονδυλίων που προέρχονται από την ΕΕ, η κατάσταση ενδεχομένως να έχει καταστεί μη αναστρέψιμη. 

Γ.Β.Δ.

«ΖΗ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ»

Ο τίτλος της χθεσινής μουσικής παράστασης στο Καλλιμάρμαρο,«Ζη το ελληνικό τραγούδι», δεν ταίριαζε με το περιεχόμενό της. Διαφάνηκε στην εξέλιξή της, η αγωνιώδης προσπάθεια του Σαββόπουλου, να στηρίξει την υστεροφημία και το έργο του και τίποτε περισσότερο. Δυστυχώς όμως, για τον ευρηματικότατο καλλιτέχνη που θαυμάστηκε πολύ από τη δική μου γενιά, αποκαλύφθηκε στο κοινό ότι η διαδρομή του στο ελληνικό τραγούδι ήταν περισσότερο ρηχή απ’ ότι οι φίλοι του πιστεύαμε (και ενδεχομένως ο ίδιος). Ο χρόνος τελικά είναι ο μοναδικός κριτής της ποιότητας και της αξίας. Και απέναντι στον Διονύση, ο χρόνος, στάθηκε πολύ αυστηρός!!! Κρίμα!

ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ


ΣΕΝΑΡΙΟ ΠΡΩΤΟ

Πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% ως το 2022 και μετά 6,5% ως το 2060

ΣΕΝΑΡΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

Πρωτογενές πλεόνασμα 2,5% ως το 2032 και μετά 1,5% ως το 2080

ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΡΙΤΟ

Πρωτογενές πλεόνασμα 6,9% ως το 2069 και μετά 6,66% ως το 2666

ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΛΛΑΔΟΣ

Άνετη νίκη με 3-0 πέτυχε η γυναικεία ομάδα της Προοδευτικής Περάματος Ιωαννίνων, στα πλαίσια του κυπέλλου Ελλάδος ποδοσφαίρου.
Με αυτόν τον τρόπο προκρίθηκε πανηγυρικά στην επόμενη φάση των οκτώ όπου και θα αντιμετωπίσει την ερχόμενη Κυριακή (21/5/2017) τον Ατρόμητο Αθηνών στα Γιάννενα στο γήπεδο της ΕΠΣΗΠ.
Ο υπερβολικά φθαρμένος πλαστικός τάπητας του γηπέδου, εμπόδισε τις δύο ομάδες να πιάσουν υψηλά επίπεδα αποδόσεως, ωστόσο η διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των δύο ομάδων ήταν εμφανής, πράγμα που φανερώνει και το ευρύ σκορ της συναντήσεως.
Είναι χρέος όλων των φίλων του ποδοσφαίρου να στηρίξουμε την προσπάθεια των κοριτσιών της Προοδευτικής, στην ξέφρενη πορεία που κάνουν για την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος.
Την ερχόμενη Κυριακή, θα πρέπει να είμαστε όλοι στο γήπεδο!!!!!

Ακολουθεί βίντεο με τις φάσεις του αγώνα.