ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ (Από το ημερολόγιό μου)

            Τετάρτη, 14 Δεκ 2016

Μια βδομάδα πριν, διάβασα στον Πρωινό Λόγο, για την σημερινή εκδήλωση – ομιλία που θα γινόταν στην «αίθουσα Κ. Κατσάρη» του μεγάρου της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών, με θέμα: «Η Συμβολή του Κωνσταντίνου Φρόντζου και της ΕΗΜ, στην Ίδρυση του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων». Μια εκδήλωση που διοργανώθηκε με αφορμή τα τριάντα χρόνια από τον θάνατο του ιδρυτού της εταιρείας.

                Το πέρασα αμέσως στο καρνέ των υποχρεώσεών μου για να αποφύγω τον προγραμματισμό κάποιας άλλης δραστηριότητας την ίδια ημέρα και ώρα, γιατί πέραν της επιθυμίας μου να παρακολουθήσω την ομιλία, θεώρησα ως υποχρέωσή μου να παρευρεθώ σε μια εκδήλωση μνήμης, που αφορούσε στο πρόσωπο του αειμνήστου Κωνσταντίνου Φρόντζου.

                Υποχρέωση, απέναντι σε έναν υπέροχο, γενναιόδωρο  άνθρωπο, μια προσωπικότητα πανελλήνιας εμβέλειας, έναν ευεργέτη της πόλης που γεννήθηκα και ανδρώθηκα, και που τόσο πολύ την αγαπώ όταν περιφέρομαι στα σοκάκια της και που τη λατρεύω, όταν από ανάγκη βρίσκομαι μακριά της.

                Φόρεσα ότι καλύτερο διέθετε η γκαρνταρόμπα μου, ταίριαξα και μια σκουρόχρωμη γραβάτα και έφυγα βιαστικά από το σπίτι για να προλάβω να βρω μια καλή θέση στην αίθουσα που θα γινόταν η διάλεξη.

                Σαν έφτασα είκοσι λεπτά νωρίτερα, βρήκα την αίθουσα τελείως άδεια. Αναρωτήθηκα μήπως έκανα λάθος στην ημέρα και την ώρα και κοίταξα το ημερολόγιο στο κινητό μου για να βεβαιωθώ! Εκείνη ακριβώς τη στιγμή μπήκαν στην αίθουσα, δύο ακόμη κύριοι και μια κυρία, γνωστοί μου. Ωραία σκέφτηκα θα έχω και παρέα. Τους χαιρέτησα και τους είπα να καθίσουμε κάπου στα μπροστινά καθίσματα. Όχι, μου απάντησαν, μπροστά θα καθίσουν οι επίσημοι, κυρίως από τον Δήμο μια και διετέλεσε ο Αείμνηστος Κωνσταντίνος Φρόντζος, εκτός από βουλευτής και Δήμαρχος της πόλης μας και επιπλέον θα πρέπει να αφήσουμε χώρο για τους φοιτητές που δεν θα πρέπει λογικά, να είναι λιγότεροι από τριάντα με σαράντα, λόγω του περιεχομένου της ομιλίας αλλά και της παρουσίας του Πρύτανη και του ομιλητή καθηγητή του Πανεπιστημίου.

                Η ομιλία άρχισε αφού εξαντλήθηκε χρονικά και το ακαδημαϊκό τέταρτο, με τις μπροστινές σειρές των καθισμάτων «ορφανές».

                Οι προλαλήσαντες, Πρόεδρος της Ε.Η.Μ. κ Κωνσταντίνος Βλάχος και ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ Γεώργιος Καψάλης,  μας προετοίμασαν με τον μεστό τους λόγο, για όσα ακολούθησαν. Η ομιλία – έρευνα του καθηγητού της Ιστορίας της Φιλοσοφίας, του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ Κωνσταντίνου Θ. Πέτσιου ήταν συγκλονιστική. Ήταν ένας ύμνος, αντάξιος του τιμωμένου προσώπου αλλά και όλων εκείνων των τοπικών παραγόντων που συνεργάστηκαν στενά για να επιτευχθεί ο μεγάλος στόχος της ιδρύσεως του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Κύριε καθηγητά σας ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας!  

Αποχωρώντας από την αίθουσα αμέσως μετά και επηρεασμένος από το περιεχόμενο της διαλέξεως, αισθάνθηκα να προπορεύεται ένα αίσθημα αισιοδοξίας για το αύριο του τόπου μας και να με ακολουθεί πεισματικά η σκιά της λεξιπενίας μου.

Κύριοι επίσημοι, νεαροί φοιτητές, κυρίες και κύριοι που δεν μπορέσατε για τον άλφα ή τον βήτα λόγο, να έρθετε στην αίθουσα διαλέξεων της Ε.Η.Μ. και να παρακολουθήσετε, την εν λόγω ομιλία, λυπάμαι, αλλά χάσατε. Μπορείτε από σήμερα να αισθάνεστε φτωχότεροι.   

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

               

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μια άρτια οργανωμένη και υψηλού αισθητικού και καλλιτεχνικού περιεχομένου μουσική βραδιά είχε την τύχη να απολαύσει το Σάββατο που μας πέρασε, πλήθος κόσμου που παρευρέθηκε στην αίθουσα «Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνος» της Ζωσιμαίας Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Ηπείρου, στα πλαίσια της 40^ης τελετής  αποφοίτησης των σπουδαστών του Ωδείου «Τσακάλωφ». Τα κρατικά πτυχία, απενεμήθησαν στους αποφοιτήσαντες, από τον Αντιπρύτανη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και τις αρχές της πόλης μας. Επιπλέον χορηγήθηκαν στους αριστεύσαντες χρηματικά βραβεία, που προσέφερε δια του εκπροσώπου του στα Γιάννενα, το Διεθνές Ίδρυμα Γιάννη και Λένας Στρέφη Κουτσοχέρα.

Το πρόγραμμα πέραν των τυπικών χαιρετισμών από την πρόεδρο του «Τσακάλωφ» κ. Ασπασία Ζέρβα και τον Δήμαρχο της Κόνιτσας κ. Ανδρέα Παπασπύρου, περιελάμβανε ομιλία από τον Γενικό Γραμματέα της Ακαδημίας Επιστημών της Αλβανίας, συνθέτη και μουσικολόγου κ. Βασίλειο Τόλη, με τίτλο «Η ισοπολυφωνία των κομπανιών» καθώς και την ιδιαίτερα σημαντική και συγκινητική τελετή βράβευσης του Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ.κ. Αναστασίου.

Σε ότι αφορά στο μουσικό μέρος του προγράμματος, ο «ΤΣΑΚΑΛΩΦ», μας επιφύλαξε για μια ακόμη φορά μια ευχάριστη έκπληξη, με την συμμετοχή των σωματειακών Ωδείων Άρτας, Κερκύρας και της νεοσύστατης (προ διετίας) Φιλαρμονικής του Δήμου Κόνιτσας, που παρουσίασαν με εξαιρετική δεξιοτεχνία και αρτιότητα, Χριστουγεννιάτικα τραγούδια.  

Η Πρόεδρος του Δ.Σ. και ιδρύτρια του «Τσακάλωφ» κ. Ασπασία Ζέρβα αφού απέδωσε, μετά από απαίτηση του κοινού, έναν μουσικό αυτοσχεδιασμό στο πιάνο με την γνωστή σε όλους μας μαεστρία και εκφραστικότητα, επισήμανε τη σπουδαιότητα που έχει η ημέρα της απονομής των πτυχίων για τους σπουδαστές που τους ανοίγει διάπλατα νέους ορίζοντες. Αναφέρθηκε επίσης στην πολύ ελπιδοφόρα διαπίστωση -μέσα από την συνεργασία των σωματειακών και μη κερδοσκοπικών Ωδείων ολοκλήρου της Ηπείρου- πως στην γωνιά αυτή του Ελληνισμού δεν έπαψε ποτέ να παράγεται τεράστιο πνευματικό και καλλιτεχνικό έργο, ένα μικρό μέρος του οποίου ευτύχισε να απολαύσει το Γιαννιώτικο κοινό με την παρουσία του Ωδείου Άρτας και της Φιλαρμονικής του Δήμου Κόνιτσας, την οποία διηύθυνε με υποδειγματικό τρόπο ο Χρήστος Γεωργάνος, γέννημα και θρέμμα του «Τσακάλωφ».  

Η ελπιδοφόρα αυτή συνεργασία των σωματειακών Ωδείων Ιωαννίνων, Κερκύρας και Άρτας καθώς και της Φιλαρμονικής Κονίτσης, σε συνδυασμό με  το εντυπωσιακό αποτέλεσμα που θαυμάσαμε όσοι βρεθήκαμε στην εκδήλωση, ας γίνει παράδειγμα προς μίμηση της ηγεσίας μας, αλλά και ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας, με στόχο ένα καλύτερο αύριο μέσα από συνεργασίες και συναίνεση.

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ

Πολύ κουβέντα γίνεται τα τρία τελευταία χρόνια, γύρω από τη μορφή του Χριστουγεννιάτικου δένδρου της κεντρικής πλατείας της πόλης μας. Νέες εναλλακτικές προτάσεις έχουν αντικαταστήσει το παραδοσιακά στολισμένο έλατο και τη φάτνη. Ιδιαίτερες επιλογές, που βάζουν σε δοκιμασία την καλαισθησία των πολιτών.

Είναι προφανές, πως έχει επικρατήσει στους αρμόδιους η αντίληψη ότι ο μέσος Γιαννιώτης, ξάφνου ανέπτυξε εξελιγμένο καλλιτεχνικό αισθητήριο, απέκτησε ξεχωριστή φινέτσα και έγινε λάτρης της μοντέρνας τέχνης. Πως είναι σε θέση πλέον, αν και Βαλκάνιος, να εκτιμήσει τα σύγχρονα αισθητικά ρεύματα που καταφθάνουν διαρκώς, από ορισμένες (ευτυχώς όχι πολλές) ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Πως έχει κατά κάποιον τρόπο υποχρέωση, μέσα στα πλαίσια μιας προοδευτικής προσέγγισης της έμπνευσης, να υποδεχθεί με κατανόηση και θαυμασμό την εικόνα ενός κρεμασμένου ανάποδα δένδρου, απαλλαγμένου από τα βαρίδια της φάτνης, που στο κάτω - κάτω της γραφής, έτσι όπως είναι γυρισμένο ανάποδα, πιάνει λιγότερο χώρο και αναδεικνύει με απαράμιλλο γούστο τα Χριστουγεννιάτικα στολίδια!     

Ως έθιμο, το στόλισμα του Χριστουγεννιάτικου δένδρου, καθιερώθηκε στην Ευρώπη από τον όγδοο αιώνα για να αντικαταστήσει άλλα, μη χριστιανικά παρόμοια έθιμα της αρχαιότητας. Στην Ελλάδα το έφεραν οι Βαυαροί επί της εποχής του Όθωνα. Η ιδέα ενθουσίασε μικρούς και μεγάλους, υιοθετήθηκε αμέσως και αποτελεί έκτοτε σύμβολο και μέρος της ελληνικής κουλτούρας.

Η προπέρσινη εναλλακτική σύνθεση από πλαστικούς αποχετευτικούς σωλήνες, αποδοκιμάστηκε έντονα από τους Γιαννιώτες, οι οποίοι επιμένουν - και καλά κάνουν - παραδοσιακά. Το ίδιο συμβαίνει και με την φετινή όπως και την παρόμοια περυσινή έκδοση του Χριστουγεννιάτικου δένδρου που σε στιλ χαρτοκοπτικής και με έκδηλη προσπάθεια να εξάψει την φαντασία, μοιάζει να απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο στις παιδικές ηλικίες. Έτσι λοιπόν, όπως είναι φυσικό, θεωρείται από τους περισσότερους και η φετινή πρόταση όχι ιδιαίτερα επιτυχημένη και αποδεκτή, αν και αισθητικά χαρακτηρίζεται πιο συμβατική σε σχέση με την προπέρσινη με τις σωλήνες της αποχετεύσεως.

Άρεσε λοιπόν σε μερικούς το φετινό δένδρο και απέσπασε τα κολακευτικά τους σχόλια. 
Ωστόσο και αυτοί ακόμη πιστεύουν, ότι σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά που έχει, δεν θα έπρεπε να τοποθετηθεί στην κεντρική πλατεία. Πιο ταιριαστή θα ήταν η θέση του μέσα σε έναν παιδότοπο, ανάμεσα σε άλλες παρόμοιες ευρηματικές κατασκευές όπως είναι οι λαβύρινθοι με τα μπαλόνια και τα τεράστια χρωματιστά, πλαστικά και ξύλινα φινιστρίνια.

Κάποια φίλη παρατήρησε: «Δεν υπάρχει φάτνη! Ψάξτε στην πλατεία όσο θέλετε! Ένας Θεός ξέρει τι φωτίζει το άστρο της Βηθλεέμ που βρίσκεται στην κορυφή του. Ίσως φωτίζει την πολυπολιτισμικότητα, ίσως την πανανθρώπινη συνύπαρξη, ίσως ακόμα την πολιτιστική ολοκλήρωση μέσα από τη διαφορετικότητα. Ίσως και …τίποτα! Μπορεί να είναι καλύτερα έτσι, συνέχισε. Φαντάζεστε κάποια στιγμή, να δούμε αντί για την κλασική παραδοσιακή φάτνη, ένα τεράστιο κομμάτι τυρί έμμενταλ γεμάτο τρύπες και μέσα από αυτές να προβάλει χαμογελαστό, αντί για το Θείο Βρέφος, το τετράγωνο κεφάλι του Μπομπ του Σφουγγαράκη;»!

Υπερβολική η φίλη, ωστόσο δεν θα διαφωνήσω μαζί της στο ότι σε ολόκληρη την έκταση της πλατείας που φιλοξενεί το δένδρο, δεν έχει τοποθετηθεί φάτνη! Εκτός κι αν ο καλλιτέχνης την τοποθέτησε κάπου ανάμεσα στις τρύπες και τις κουδούνες της κατασκευής του και αδυνατεί να την εντοπίσει η σκουριασμένη μου φαντασία!  

Ευτυχώς που ο Στρατός μας, σώζει για μια ακόμη φορά την κατάσταση. Τοποθέτησε όπως κάθε χρόνο στην κεντρική είσοδο της VIII Μεραρχίας Ηπείρου – Κατσιμήτρου, την καθιερωμένη φάτνη του, πιστός θεματοφύλακας των παραδόσεων και των ηθών της πατρίδας μας.

Ας είναι! Νομίζω, πως την καλύτερη πρόταση για την προώθηση εναλλακτικών, «cool» ιδεών για Χριστουγεννιάτικα δένδρα, την άκουσα από έναν έμπειρο εκπαιδευτικό που είχε ασχοληθεί στο παρελθόν με τα κοινά:

Πρότεινε να καθορισθεί ένας χώρος - όπως παραδείγματος χάριν η πλατεία Λορέντζου Μαβίλη στο Μώλο - στον οποίο κάθε χρόνο τέτοια εποχή, θα διοργανώνεται ένας καλλιτεχνικός διαγωνισμός, με καινοτόμες και πρωτοποριακές ιδέες για τα Χριστουγεννιάτικα δένδρα. Εκεί, θα δίνεται η ευκαιρία σε κάθε καλλιτέχνη, να κατασκευάζει επί τόπου και να παρουσιάζει ελεύθερα τη δική του ιδιαίτερη πρόταση. Θα μπορεί έτσι να βγάζει τα εσώψυχά του και να περνά μέσα από το έργο του, όποια μηνύματα τραβάει η ψυχή του, πληρώνοντας ωστόσο τα έξοδα της έμπνευσης και της κατασκευής του από την τσέπη του, χωρίς να επιβαρύνονται με αυτά οι δημότες και το ταλαιπωρημένο ταμείο του Δήμου.

Καλά Χριστούγεννα!

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ - ΠΑΝΣΕΡΡΑΙΚΗ 4-0

 Στο δεύτερο παιχνίδι στην έδρα της η ομάδα γυναικών της Προοδευτικής Περάματος Ιωαννίνων, συνέτριψε την Πανσερραϊκή με 4-0 και μετά το άτυχο αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα όπου ως νεοφώτιστη στην Β΄ Εθνική κατηγορία παρουσιάστηκε μουδιασμένη, έδειξε πως έβαλε πλώρη για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και την άνοδό της στην Ά κατηγορία!
Τα γκολ πέτυχαν οι Αρσένη (9΄), Σκούρου (37΄), Ράπτη (49΄) και Παπαδημητρίου (53΄).
Το αποτέλεσμα αδικεί την ομάδα του Περάματος που έχασε πολλές ευκαιρίες για μεγαλύτερο σκορ.

ΤΑ ΓΚΟΛ

ΦΑΣΕΙΣ

Αγαπητέ κύριε Πετράκη

           Είμαι ένας φίλαθλος απλός, αγαπώ το ποδόσφαιρο και την ομάδα μου, τον ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ, με τον οποίο γεννηθήκαμε μαζί στις ίδιες φτωχογειτονιές της πόλης μας και μεγαλώσαμε παρέα.

Τον αγαπώ τον ΠΑΣ από παιδί, γιατί από την πρώτη Κυριακή μετά την δημιουργία του, κατάφερε το ακατόρθωτο. Να μας κάνει όλους τους πρώην φανατικούς «εχθρούς», του Αβέρωφ και του Ατρομήτου, να φιλιώσουμε και να πάμε αγκαλιασμένοι στο γήπεδο, μια γροθιά. Να κλάψουμε και να χαρούμε με τον ίδιο τρόπο και για τον ίδιο λόγο!

Αγαπώ την ομάδα μου, γιατί έδινε χαρά στη ζωή μου κάθε φορά που με έπαιρνε από κάτω, γιατί ομόρφαινε τις Κυριακές μου, γιατί με έκανε περήφανο με τις επιτυχίες της και δυνατότερο με τα στραβοπατήματά της. Γιατί με έκανε πολλές φορές να αισθάνομαι σπουδαίος, γιατί γέμιζε και γεμίζει τη ζωή μου και για χίλιους δυο ακόμα λόγους, που το χαρτί ετούτο δε χωράει.

Κύριε Πετράκη, σε εκτιμώ βαθύτατα ως άνθρωπο και ως επαγγελματία, και χαίρομαι που σε έχουμε στην πόλη μας, κοντά μας. Αυτά τα συναισθήματα δεν δημιουργήθηκαν, έτσι, ξαφνικά,  τώρα που η ομάδα μας έφτασε πολύ ψηλά, αλλά από τις πρώτες μέρες της εδώ παρουσίας σου.

 Δημιουργήθηκαν με τον καιρό. Κάθε φορά που αναλάμβανες με θάρρος τις ευθύνες σου και αντιμετώπιζες τις δύσκολες καταστάσεις και τις αποτυχίες, με μεγαλοψυχία, λεβεντιά και αξιοπρέπεια. Κάθε φορά που χρέωνες με συστολή, σοβαρότητα και σωφροσύνη, τις νίκες και τις επιτυχίες της ομάδας μας στους ποδοσφαιριστές και στη διοίκηση. Κάθε φορά που παρακολουθούσες από κοντά και έδειχνες το ενδιαφέρον σου για τις νεανικές ομάδες του συλλόγου μας, που έχουν αξιόλογα ταλέντα που περιμένουν υπομονετικά αναγνώριση και καταξίωση.   

Κύριε Πετράκη, ανεξάρτητα με τις δηλώσεις σου μετά τον αγώνα, ίσως να αντιλήφθηκες ή να σε πληροφόρησαν πως κατά την διάρκεια της αναμέτρησης με τον Λεβαδειακό, πολλοί φίλαθλοι στην κερκίδα δυσανασχέτησαν με την αδιαφορία που έδειχναν ορισμένοι ποδοσφαιριστές και με την παντελή έλλειψη πάθους για την νίκη. Δεν είναι μάλιστα λίγοι εκείνοι οι φίλαθλοι, μεταξύ των οποίων κι εγώ, που αποχωρήσαμε από το γήπεδο πολύ νωρίτερα από τη λήξη.

Και άλλες φορές απογοητευτήκαμε με παρόμοιες μέτριες εμφανίσεις της ομάδας μας που ίσως σε κάποιες περιπτώσεις να δικαιολογούνται. Το ίδιο εξάλλου συνέβη και πέρυσι κατά σύμπτωση με τον ίδιο αντίπαλο, όταν η μειωμένη απόδοση των παικτών, μας οδήγησε σε μια ντροπιαστική ήττα με τέσσερα - μηδέν.

Είναι όμως άλλο πράγμα η απογοήτευση και άλλο η δυσανασχέτηση κ Πετράκη. Και θα σε παρακαλούσα αυτό να το τονίσεις στους παίκτες σου, αν δεν το έχεις ήδη κάνει.

Είναι άλλο πράγμα η μειωμένη απόδοση και άλλο η προκλητική αδιαφορία. Γιατί η προκλητική αδιαφορία δείχνει έλλειψη σεβασμού προς όλους τους φιλάθλους και σε κάθε έναν ξεχωριστά. Και περισσότερο σε εκείνους που στερήθηκαν βασικά αγαθά για να πληρώσουν ένα, όχι φθηνό εισιτήριο, σε μια τόσο δύσκολη εποχή.  

Και να τους πεις σε παρακαλώ κύριε Πετράκη, πως τον σεβασμό δεν τον ζητάμε, αλλά τον απαιτούμε!

Ακόμη και στην φετινή χρονιά που, με την επιτυχημένη «έξοδο» στην Ευρώπη και την εντυπωσιακή πορεία στο πρωτάθλημα, εσείς οι ίδιοι μας καλλιεργήσατε απρόσμενα μεγάλες προσδοκίες, ακόμα και τώρα. Το μόνο που ζητάμε από τους παίκτες μας είναι να τιμούν την ιστορική φανέλα που φοράνε και να δίνουν σε κάθε αγώνα όλη τη δύναμη και την ψυχή τους. Και τότε, να είστε βέβαιοι πως εμείς θα είμαστε παρόντες στην κερκίδα, να σας χειροκροτούμε το ίδιο θερμά, και στους θριάμβους και στις αποτυχίες.   

Αν κάπου έχω υπερβάλει, από αγάπη είναι, συγχωρέστε με.

Ένας φίλαθλος

ΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΑΣΗΜΑΚΗ

            Τον γιο μου τον λένε Ασημάκη και όπως τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας του, λατρεύει το ποδόσφαιρο. Να φανταστείτε ότι γύρω – γύρω οι τοίχοι του δωματίου του είναι καλυμμένοι με τις αφίσες των Λιονέλ Μέσι, του Ντίνο Τζοφ και όλων των ποδοσφαιριστών της τοπικής μας ομάδας.  

            Κάθε Κυριακή επιμένει να τον παίρνω μαζί μου στο γήπεδο. Στην αρχή δεν τον έπαιρνα γιατί η κερκίδα μαζεύει όλου του κόσμου τους προφέσορες της αθυροστομίας. Όμως μετά από «ώριμη» σκέψη, άλλαξα γνώμη, γιατί όπως και να το κάνουμε αυτό είναι το επίπεδο της κοινωνίας που ζούμε και τα παιδιά πρέπει να τη γνωρίζουν και να μαθαίνουν να ξεχωρίζουν το καλό από το κακό και το σωστό από το λάθος, κάτω από την σωστή καθοδήγηση των γονιών.

            Τις προάλλες είχαμε μεγάλη γκρίνια στο σπίτι, με αφορμή εκείνον τον περίεργο σεισμό που ταρακούνησε την πόλη μας και έγινε αιτία να αναβληθεί ο αγώνας της αγαπημένης του ομάδας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Ασημάκης μου, άρχισε να με βομβαρδίζει με εκείνες τις άδολες και αυθόρμητες ερωτήσεις που με φέρνουν μερικές φορές σε δύσκολή θέση και μου δημιουργούν εκνευρισμό:

«Μπαμπά γιατί αναβλήθηκε ο αγώνας»; «Επειδή έγινε σεισμός παιδί μου». «Και όταν γίνεται σεισμός οι ποδοσφαιριστές δεν μπορούν να κοντρολάρουν την μπάλα»; «Όχι βέβαια, αλλά γιατί υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσει κανένα σκέπαστρο του γηπέδου ή να ποδοπατηθούν οι φίλαθλοι από τον πιθανό πανικό που θα επικρατήσει κατά την εκκένωση του γηπέδου».

Και συνέχισε με τον ίδιο ρυθμό:

«Μπαμπά, άκουσα στο ραδιόφωνο πως η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση από πλευράς σεισμικότητας στην Ευρώπη και την έκτη παγκοσμίως, αλλά καμία μέριμνα δεν υπάρχει από το κράτος για να ενημερωθεί ο λαός και να εκπαιδευτεί με δοκιμές των σχεδίων που υπάρχουν. Είναι αλήθεια αυτό; « Όχι παιδί μου μην ανησυχείς από ανυπόστατες και ανακριβείς ανακοινώσεις. Βεβαίως και υπάρχει μέριμνα. Δεν σας έχουν πει στο σχολείο να τρυπώνετε κάτω από τα θρανία όταν γίνεται σεισμός; Τι άλλο θέλεις να κάνει η καημένη η πολιτεία; Κάνει ότι μπορεί. Μην γίνεσαι υπερβολικός και γκρινιάρης επειδή αναβλήθηκε ένας αγώνας»!  

«Μπαμπά και σήμερα που θα γίνει αγώνας στο ίδιο γήπεδό, όλα είναι εντάξει και δεν υπάρχει πρόβλημα»; «Βεβαίως παιδί μου, είμαι σίγουρος πως πήγε επιτροπή στο γήπεδο, επιθεώρησε τις εγκαταστάσεις και τα βρήκε όλα εντάξει. Πέσανε φαρδιά πλατιά και υπογραφές»!

«Μπαμπά εγώ σήμερα δεν θα έρθω στο γήπεδό να πας μόνος σου»! «Γιατί παιδί μου»; «Γιατί διάβασα στην επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας ότι για να γίνει με ασφάλεια ένα παιχνίδι θα πρέπει να υπάρχει σχέδιο εκκενώσεως που θα προβλέπει μεταξύ των άλλων»:

α. Τον τρόπο εκκένωσης του γηπέδου.

β. Οι θεατές να οδηγηθούν με ασφαλή τρόπο στις εξόδους, είτε προς τον αγωνιστικό χώρο είτε προς περιοχή εκτός του γηπέδου, προς αποφυγή ατυχημάτων.

γ. Οι φροντιστές ασφαλείας με την έναρξη της διαδικασίας να ανοίξουν διάπλατα τις θύρες.

δ. Καθ’ όλη την διάρκεια των αγώνων οι φροντιστές ασφαλείας θα πρέπει να βεβαιώνουν ότι όλα τα δημόσια περάσματα, οι διάδρομοι, οι σκάλες, οι πόρτες, οι θύρες εξόδου κτλ είναι ελεύθερες από κάθε εμπόδιο που θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στην ελεύθερη ροή των θεατών κατά την διάρκεια ενός επεισοδίου που απαιτεί εκκένωση του γηπέδου.

ε. Πρώτα εκκενώνονται οι θέσεις των θεατών με ειδικές ανάγκες, εν συνεχεία οι πλησιέστερες προς τις εξόδους θέσεις και ακολουθούν οι θεατές που βρίσκονται στα υπόλοιπα τμήματα των κερκίδων.

στ. Στην περίπτωση γενικής εκκένωσης μιας κερκίδας ή ολόκληρου του γηπέδου ένα προκαθορισμένο μήνυμα από την ομάδα εκτάκτου ανάγκης θα μεταδίδεται από το σύστημα ανακοινώσεων για το κοινό: «ΕΝΑΡΞΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ………………., ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΙΣ ΘΥΡΕΣ ΕΞΟΔΟΥ». Τότε οι θύρες θα έχουν αυτόματα απελευθερωθεί από τον ελεγκτή των θυρών εξόδου ο οποίος βρίσκεται στο δωμάτιο ελέγχου του γηπέδου. Οι φροντιστές ασφαλείας των θυρών εξόδου θα μετακινήσουν αμέσως τις προστατευτικές μπάρες και θα ανοίξουν πλήρως τις θύρες.

ζ. Δοκιμαστική λειτουργία του Σχεδίου Εκκένωσης πρέπει να πραγματοποιείται τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο. Δοκιμαστική εκκένωση του γηπέδου μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε στη λήξη ενός προγραμματισμένου αγώνα, αφού έχουν ενημερωθεί οι θεατές πριν την προσέλευσή τους στο γήπεδο, είτε σε ανεξάρτητη ημερομηνία με την παρουσία εθελοντών για τις ανάγκες της άσκησης.

«Γιε μου είμαι σίγουρος πως κάποια σχετική επίσημη ανακοίνωση θα έχει γίνει για την ύπαρξη σχεδίου εκκενώσεως του γηπέδου, για τον πρόσφατο έλεγχο και τη δοκιμή της εφαρμογής του και πως έχει επίσης ολοκληρωθεί ο έλεγχος για την στατική επάρκεια των κερκίδων και των σκεπάστρων τους. Είμαι σίγουρος εν τέλει, πως κάποιος αρμόδιος θα έχει πάρει την ευθύνη να ανακοινώσει πως δεν υπάρχει πρόβλημα ασφαλείας των φιλάθλων»!

«Ok daddy cool, καλή σου διασκέδαση»!  

Τον γιο μου τον λένε Ασημάκη…

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

ΔΙΑ ΤΗΣ «ΟΣΦΡΗΣΕΩΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ» !!!

Όπως σε όλες τις σύγχρονες ευρωπαϊκές πόλεις που σέβονται τους κατοίκους τους αλλά και τους ξένους που τις επισκέπτονται, έτσι και στα Γιάννενα έχουν κατασκευασθεί και …λειτουργούν, εδώ και χρόνια, οι αναγκαίες και πολύ καλά οργανωμένες δημόσιες τουαλέτες!

Θα θεωρείτο εξάλλου αδιανόητο να συμβαίνει κάτι διαφορετικό, σε μια πόλη που έχει αναπτύξει προσφάτως συστήματα προηγμένης ηλεκτρονικής πληροφόρησης και άλλες παρόμοιες καινοτόμες εφαρμογές και έχει χαρακτηρισθεί ως «έξυπνη»!

Μια από αυτές - τις τουαλέτες - βρίσκεται στο πίσω μέρος του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου για να εξυπηρετεί τους επισκέπτες του πάρκου Λιθαρίτσια και του παρευρισκόμενου δημοτικού πάρκινγκ αυτοκινήτων. Είναι εύκολα προσβάσιμη, διακριτικά τοποθετημένη σε σχέση με τον χώρο, αρμονικά δεμένη με το περιβάλλον και βεβαίως εξωτερικά «διακοσμημένη», με συνθήματα αντίστασης και αγανάκτησης, που έχουν τη …δική τους ιστορία.

Μεγάλη θα ήταν η παράλειψη, αν, πλέον των προαναφερθέντων πλεονεκτημάτων που παρουσιάζει η εν λόγω δημόσια τουαλέτα, δεν γινόταν μνεία στην επινοητικότητα που επέδειξαν οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δημοσίου. Οι υπηρεσίες αυτές πήραν την απόφαση και ανέλαβαν την πρωτοβουλία, να επιτρέπουν την ελεύθερη ούρηση και αφόδευση, όχι εντός, αλλά πέριξ αυτής, με σκοπό να εντοπίζεται εύκολα η θέση της από τους ξένους, δια της μεθόδου της «οσφρήσεως εξ αποστάσεως», ώστε να φτάνουν έγκαιρα και να ανακουφίζονται όσοι επείγονται για την ανάγκη τους, όταν είναι κλειστές οι γύρω καφετέριες!!!

j.b.d.