Στο δεύτερο παιχνίδι στην έδρα της η ομάδα γυναικών της Προοδευτικής Περάματος Ιωαννίνων, συνέτριψε την Πανσερραϊκή με 4-0 και μετά το άτυχο αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα όπου ως νεοφώτιστη στην Β΄ Εθνική κατηγορία παρουσιάστηκε μουδιασμένη, έδειξε πως έβαλε πλώρη για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και την άνοδό της στην Ά κατηγορία!
Τα γκολ πέτυχαν οι Αρσένη (9΄), Σκούρου (37΄), Ράπτη (49΄) και Παπαδημητρίου (53΄).
Το αποτέλεσμα αδικεί την ομάδα του Περάματος που έχασε πολλές ευκαιρίες για μεγαλύτερο σκορ.
Είμαι
ένας φίλαθλος απλός, αγαπώ το ποδόσφαιρο και την ομάδα μου, τον ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ,
με τον οποίο γεννηθήκαμε μαζί στις ίδιες φτωχογειτονιές της πόλης μας και
μεγαλώσαμε παρέα.
Τον αγαπώ τον ΠΑΣ από παιδί,
γιατί από την πρώτη Κυριακή μετά την δημιουργία του, κατάφερε το ακατόρθωτο. Να
μας κάνει όλους τους πρώην φανατικούς «εχθρούς», του Αβέρωφ και του Ατρομήτου, να
φιλιώσουμε και να πάμε αγκαλιασμένοι στο γήπεδο, μια γροθιά. Να κλάψουμε και να
χαρούμε με τον ίδιο τρόπο και για τον ίδιο λόγο!
Αγαπώ την ομάδα μου, γιατί έδινε χαρά
στη ζωή μου κάθε φορά που με έπαιρνε από κάτω, γιατί ομόρφαινε τις Κυριακές μου,
γιατί με έκανε περήφανο με τις επιτυχίες της και δυνατότερο με τα
στραβοπατήματά της. Γιατί με έκανε πολλές φορές να αισθάνομαι σπουδαίος, γιατί
γέμιζε και γεμίζει τη ζωή μου και για χίλιους δυο ακόμα λόγους, που το χαρτί
ετούτο δε χωράει.
Κύριε Πετράκη, σε εκτιμώ βαθύτατα
ως άνθρωπο και ως επαγγελματία, και χαίρομαι που σε έχουμε στην πόλη μας, κοντά
μας. Αυτά τα συναισθήματα δεν δημιουργήθηκαν, έτσι, ξαφνικά, τώρα που η ομάδα μας έφτασε πολύ ψηλά, αλλά από
τις πρώτες μέρες της εδώ παρουσίας σου.
Δημιουργήθηκαν με τον καιρό. Κάθε φορά που αναλάμβανες
με θάρρος τις ευθύνες σου και αντιμετώπιζες τις δύσκολες καταστάσεις και τις
αποτυχίες, με μεγαλοψυχία, λεβεντιά και αξιοπρέπεια. Κάθε φορά που χρέωνες με συστολή,
σοβαρότητα και σωφροσύνη, τις νίκες και τις επιτυχίες της ομάδας μας στους ποδοσφαιριστές
και στη διοίκηση. Κάθε φορά που παρακολουθούσες από κοντά και έδειχνες το
ενδιαφέρον σου για τις νεανικές ομάδες του συλλόγου μας, που έχουν αξιόλογα
ταλέντα που περιμένουν υπομονετικά αναγνώριση και καταξίωση.
Κύριε Πετράκη, ανεξάρτητα με τις δηλώσεις
σου μετά τον αγώνα, ίσως να αντιλήφθηκες ή να σε πληροφόρησαν πως κατά την
διάρκεια της αναμέτρησης με τον Λεβαδειακό, πολλοί φίλαθλοι στην κερκίδα
δυσανασχέτησαν με την αδιαφορία που έδειχναν ορισμένοι ποδοσφαιριστές και με την
παντελή έλλειψη πάθους για την νίκη. Δεν είναι μάλιστα λίγοι εκείνοι οι
φίλαθλοι, μεταξύ των οποίων κι εγώ, που αποχωρήσαμε από το γήπεδο πολύ νωρίτερα
από τη λήξη.
Και άλλες φορές απογοητευτήκαμε
με παρόμοιες μέτριες εμφανίσεις της ομάδας μας που ίσως σε κάποιες περιπτώσεις
να δικαιολογούνται. Το ίδιο εξάλλου συνέβη και πέρυσι κατά σύμπτωση με τον ίδιο
αντίπαλο, όταν η μειωμένη απόδοση των παικτών, μας οδήγησε σε μια ντροπιαστική
ήττα με τέσσερα - μηδέν.
Είναι όμως άλλο πράγμα η
απογοήτευση και άλλο η δυσανασχέτηση κ Πετράκη. Και θα σε παρακαλούσα αυτό να
το τονίσεις στους παίκτες σου, αν δεν το έχεις ήδη κάνει.
Είναι άλλο πράγμα η μειωμένη
απόδοση και άλλο η προκλητική αδιαφορία. Γιατί η προκλητική αδιαφορία δείχνει
έλλειψη σεβασμού προς όλους τους φιλάθλους και σε κάθε έναν ξεχωριστά. Και περισσότερο
σε εκείνους που στερήθηκαν βασικά αγαθά για να πληρώσουν ένα, όχι φθηνό εισιτήριο,
σε μια τόσο δύσκολη εποχή.
Και να τους πεις σε παρακαλώ κύριε
Πετράκη, πως τον σεβασμό δεν τον ζητάμε, αλλά τον απαιτούμε!
Ακόμη και στην φετινή χρονιά που, με την επιτυχημένη «έξοδο» στην Ευρώπη και την εντυπωσιακή πορεία στο
πρωτάθλημα, εσείς οι ίδιοι μας καλλιεργήσατε απρόσμενα μεγάλες προσδοκίες, ακόμα
και τώρα. Το μόνο που ζητάμε από τους παίκτες μας είναι να τιμούν την ιστορική φανέλα
που φοράνε και να δίνουν σε κάθε αγώνα όλη τη δύναμη και την ψυχή τους. Και τότε, να
είστε βέβαιοι πως εμείς θα είμαστε παρόντες στην κερκίδα, να σας χειροκροτούμε το
ίδιο θερμά, και στους θριάμβους και στις αποτυχίες.
Αν κάπου έχω υπερβάλει, από αγάπη
είναι, συγχωρέστε με.
Τον
γιο μου τον λένε Ασημάκη και όπως τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας του,
λατρεύει το ποδόσφαιρο. Να φανταστείτε ότι γύρω – γύρω οι τοίχοι του δωματίου
του είναι καλυμμένοι με τις αφίσες των Λιονέλ Μέσι, του Ντίνο Τζοφ και όλων των
ποδοσφαιριστών της τοπικής μας ομάδας.
Κάθε
Κυριακή επιμένει να τον παίρνω μαζί μου στο γήπεδο. Στην αρχή δεν τον έπαιρνα γιατί
η κερκίδα μαζεύει όλου του κόσμου τους προφέσορες της αθυροστομίας. Όμως μετά
από «ώριμη» σκέψη, άλλαξα γνώμη, γιατί όπως και να το κάνουμε αυτό είναι το
επίπεδο της κοινωνίας που ζούμε και τα παιδιά πρέπει να τη γνωρίζουν και να
μαθαίνουν να ξεχωρίζουν το καλό από το κακό και το σωστό από το λάθος, κάτω από
την σωστή καθοδήγηση των γονιών.
Τις
προάλλες είχαμε μεγάλη γκρίνια στο σπίτι, με αφορμή εκείνον τον περίεργο σεισμό
που ταρακούνησε την πόλη μας και έγινε αιτία να αναβληθεί ο αγώνας της
αγαπημένης του ομάδας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Ασημάκης μου, άρχισε να με
βομβαρδίζει με εκείνες τις άδολες και αυθόρμητες ερωτήσεις που με φέρνουν μερικές
φορές σε δύσκολή θέση και μου δημιουργούν εκνευρισμό:
«Μπαμπά γιατί αναβλήθηκε ο αγώνας»; «Επειδή έγινε σεισμός παιδί μου». «Και όταν γίνεται σεισμός οι
ποδοσφαιριστές δεν μπορούν να κοντρολάρουν την μπάλα»; «Όχι βέβαια, αλλά γιατί
υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσει κανένα σκέπαστρο του γηπέδου ή να ποδοπατηθούν
οι φίλαθλοι από τον πιθανό πανικό που θα επικρατήσει κατά την εκκένωση του
γηπέδου».
Και συνέχισε με τον ίδιο
ρυθμό:
«Μπαμπά, άκουσα στο
ραδιόφωνο πως η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση από πλευράς σεισμικότητας στην
Ευρώπη και την έκτη παγκοσμίως, αλλά καμία μέριμνα δεν υπάρχει από το κράτος
για να ενημερωθεί ο λαός και να εκπαιδευτεί με δοκιμές των σχεδίων που υπάρχουν.
Είναι αλήθεια αυτό; « Όχι παιδί μου μην ανησυχείς από ανυπόστατες και ανακριβείς
ανακοινώσεις. Βεβαίως και υπάρχει μέριμνα. Δεν σας έχουν πει στο σχολείο να
τρυπώνετε κάτω από τα θρανία όταν γίνεται σεισμός; Τι άλλο θέλεις να κάνει η
καημένη η πολιτεία; Κάνει ότι μπορεί. Μην γίνεσαι υπερβολικός και γκρινιάρης επειδή
αναβλήθηκε ένας αγώνας»!
«Μπαμπά και σήμερα που
θα γίνει αγώνας στο ίδιο γήπεδό, όλα είναι εντάξει και δεν
υπάρχει πρόβλημα»; «Βεβαίως παιδί μου, είμαι σίγουρος πως πήγε επιτροπή στο
γήπεδο, επιθεώρησε τις εγκαταστάσεις και τα βρήκε όλα εντάξει. Πέσανε φαρδιά
πλατιά και υπογραφές»!
«Μπαμπά εγώ σήμερα δεν
θα έρθω στο γήπεδό να πας μόνος σου»! «Γιατί παιδί μου»; «Γιατί διάβασα στην
επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας ότι για να γίνει με
ασφάλεια ένα παιχνίδι θα πρέπει να υπάρχει σχέδιο εκκενώσεως που θα προβλέπει
μεταξύ των άλλων»:
α.
Τον τρόπο εκκένωσης του γηπέδου.
β.
Οι θεατές να οδηγηθούν με ασφαλή τρόπο στις εξόδους, είτε προς τον αγωνιστικό
χώρο είτε προς περιοχή εκτός του γηπέδου, προς αποφυγή ατυχημάτων.
γ.
Οι φροντιστές ασφαλείας με την έναρξη της διαδικασίας να ανοίξουν διάπλατα τις θύρες.
δ.
Καθ’ όλη την διάρκεια των αγώνων οι φροντιστές ασφαλείας θα πρέπει να
βεβαιώνουν ότι όλα τα δημόσια περάσματα, οι διάδρομοι, οι σκάλες, οι πόρτες, οι
θύρες εξόδου κτλ είναι ελεύθερες από κάθε εμπόδιο που θα μπορούσε να έχει
επιπτώσεις στην ελεύθερη ροή των θεατών κατά την διάρκεια ενός επεισοδίου που
απαιτεί εκκένωση του γηπέδου.
ε.
Πρώτα εκκενώνονται οι θέσεις των θεατών με ειδικές ανάγκες, εν συνεχεία οι
πλησιέστερες προς τις εξόδους θέσεις και ακολουθούν οι θεατές που βρίσκονται
στα υπόλοιπα τμήματα των κερκίδων.
στ.
Στην περίπτωση γενικής εκκένωσης μιας κερκίδας ή ολόκληρου του γηπέδου ένα
προκαθορισμένο μήνυμα από την ομάδα εκτάκτου ανάγκης θα μεταδίδεται από το σύστημα
ανακοινώσεων για το κοινό: «ΕΝΑΡΞΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ………………., ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΙΣ ΘΥΡΕΣ
ΕΞΟΔΟΥ». Τότε οι θύρες θα έχουν αυτόματα απελευθερωθεί από τον ελεγκτή των
θυρών εξόδου ο οποίος βρίσκεται στο δωμάτιο ελέγχου του γηπέδου. Οι φροντιστές
ασφαλείας των θυρών εξόδου θα μετακινήσουν αμέσως τις προστατευτικές μπάρες και
θα ανοίξουν πλήρως τις θύρες.
ζ.
Δοκιμαστική λειτουργία του Σχεδίου
Εκκένωσης πρέπει να πραγματοποιείται τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο.
Δοκιμαστική εκκένωση του γηπέδου μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε στη λήξη ενός
προγραμματισμένου αγώνα, αφού έχουν ενημερωθεί οι θεατές πριν την προσέλευσή
τους στο γήπεδο, είτε σε ανεξάρτητη ημερομηνία με την παρουσία εθελοντών για
τις ανάγκες της άσκησης.
«Γιε μου είμαι σίγουρος
πως κάποια σχετική επίσημη ανακοίνωση θα έχει γίνει για την ύπαρξη σχεδίου εκκενώσεως
του γηπέδου, για τον πρόσφατο έλεγχο και τη δοκιμή της εφαρμογής του και πως έχει επίσης ολοκληρωθεί
ο έλεγχος για την στατική επάρκεια των κερκίδων και των σκεπάστρων τους. Είμαι
σίγουρος εν τέλει, πως κάποιος αρμόδιος θα
έχει πάρει την ευθύνη να ανακοινώσει πως δεν υπάρχει πρόβλημα ασφαλείας των
φιλάθλων»!
Όπως σε όλες τις σύγχρονες ευρωπαϊκές
πόλεις που σέβονται τους κατοίκους τους αλλά και τους ξένους που τις επισκέπτονται,
έτσι και στα Γιάννενα έχουν κατασκευασθεί και …λειτουργούν, εδώ και χρόνια, οι
αναγκαίες και πολύ καλά οργανωμένες δημόσιες τουαλέτες!
Θα θεωρείτο εξάλλου αδιανόητο
να συμβαίνει κάτι διαφορετικό, σε μια πόλη που έχει αναπτύξει προσφάτως συστήματα προηγμένης ηλεκτρονικής πληροφόρησης και άλλες παρόμοιες καινοτόμες εφαρμογές και έχει χαρακτηρισθεί ως «έξυπνη»!
Μια από αυτές - τις τουαλέτες
- βρίσκεται στο πίσω μέρος του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου για να εξυπηρετεί
τους επισκέπτες του πάρκου Λιθαρίτσια και του παρευρισκόμενου δημοτικού πάρκινγκ αυτοκινήτων. Είναι εύκολα προσβάσιμη, διακριτικά τοποθετημένη σε σχέση
με τον χώρο, αρμονικά δεμένη με το περιβάλλον και βεβαίως εξωτερικά «διακοσμημένη»,
με συνθήματα αντίστασης και αγανάκτησης, που έχουν τη …δική τους ιστορία.
Μεγάλη θα ήταν η παράλειψη, αν,
πλέον των προαναφερθέντων πλεονεκτημάτων που παρουσιάζει η εν λόγω δημόσια
τουαλέτα, δεν γινόταν μνεία στην επινοητικότητα που επέδειξαν οι αρμόδιες
υπηρεσίες του Δημοσίου. Οι υπηρεσίες αυτές πήραν την απόφαση και ανέλαβαν την
πρωτοβουλία, να επιτρέπουν την ελεύθερη ούρηση και αφόδευση, όχι εντός, αλλά πέριξ
αυτής, με σκοπό να εντοπίζεται εύκολα η θέση της από τους ξένους, δια της
μεθόδου της «οσφρήσεως εξ αποστάσεως», ώστε να φτάνουν έγκαιρα και να
ανακουφίζονται όσοι επείγονται για την ανάγκη τους, όταν είναι κλειστές οι
γύρω καφετέριες!!!
Απέρριψα μια δυο καλές
προτάσεις φίλων για μερικές βουτιές στις μαγευτικές θάλασσες των ηπειρωτικών
ακτών αυτό το Σαββατοκύριακο, προκειμένου να παρακολουθήσω το 82ο
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας που φέτος κλήθηκε να το διοργανώσει η «Παμβώτιδα»!
Φθάνοντας από νωρίς στις
εξαιρετικές πλην όμως απολύτως εγκαταλελειμμένες κωπηλατικές εγκαταστάσεις του
Εθνικού Αθλητικού Ναυτικού Κέντρου Ιωαννίνων, για να παρακολουθήσω την
τελευταία φάση που περιελάμβανε τους τελικούς των αγωνισμάτων, τρία πράγματα μου
δημιούργησαν την πρώτη εντύπωση, που είναι και το ήμισυ του παντός.
Το πρώτο ήταν η απίστευτη
εγκατάλειψη των κατά τα άλλα εξαιρετικών υποδομών που υπήρξαν άλλοτε το καμάρι
των Γιαννιωτών φιλάθλων και όχι μόνο!
Το δεύτερο ήταν η έκδηλη
προσπάθεια που καταβλήθηκε από τους διοργανωτές, κατά κύριο λόγο από τον
Ναυτικό Όμιλο Ιωαννίνων, προκειμένου να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα για να
διεξαχθούν οι αγώνες με αξιοπρέπεια και να διασφαλισθεί η ασφάλεια των αθλητών
και των φιλάθλων εντός και εκτός του στίβου.
Και το τρίτο, ήταν η χαρά
που έλαμπε στα πρόσωπα των αθλητών, το πάθος για τη νίκη και την κατάκτηση της
ζωής, καθώς και η αφτιασίδωτη αισιοδοξία που μετέδιδαν στο κοινό και τους
παράγοντες, οι αθλητές και οι προπονητές τους.
Το υπόλοιπο ήμισυ του
παντός, ήταν το αγωνιστικό μέρος εντός του υγρού στίβου και η οργάνωση της
εξέδρας των θεατών και του χώρου απονομής των μεταλλίων στους αθλητές και τις
αθλήτριες.
Σε ότι αφορά στη λειτουργία
του στίβου, στον συντονισμό των ενεργειών και στην ακριβή τήρηση του
προγράμματος, η επιτυχία ήταν απόλυτη. Όχι επειδή το αντιλήφθηκαν με τον έναν ή
με τον άλλον τρόπο οι θεατές, αλλά κυρίως επειδή ομολογήθηκε από όλες τις
αποστολές των ομάδων που φιλοξενήθηκαν, καθώς και από τους ειδικούς του
αθλήματος, τους προπονητές και τους ανταποκριτές δημοσιογράφους.
Σε ότι αφορά όμως στην
οργάνωση της εξέδρας του κοινού και στην ενημέρωσή μας για την εξέλιξη των
αγωνισμάτων, τα πράγματα παρουσιάστηκαν από μέτρια έως μη αποδεκτά. Και γίνομαι
αμέσως πιο σαφής.
Δεν υπήρχε ενημέρωση για
το ποιο άθλημα βρισκόταν σε εξέλιξη, ποιες ομάδες πήραν θέση στην αφετηρία,
ποιο πλήρωμα προηγείτο και άλλα σχετικά με το αγώνισμα. Αυτό δημιούργησε πολύ
αρνητικά σχόλια, τα οποία θα μπορούσαν να αποφευχθούν με την χρήση μιας κινητής
τηλεφωνικής συσκευής στον πύργο και άλλης μίας στην λέμβο των παρατηρητών –
διαιτητών, που ακολουθούσαν τα πληρώματα! (Παλαιότερα χρησιμοποιούσαν
ασυρμάτους που καμιά φορά τους έπεφταν και μέσα στην λίμνη)!
Μάλιστα κάποιοι παρατήρησαν και σχολίασαν καυστικά,
πως καθόλου δεν παρέλειψαν οι αρμόδιοι, να μας ενημερώνουν για το ποιος ήταν ο τάδε
επίσημος ή ο δείνα εκπρόσωπος κάποιας αρχής που έκανε την απονομή των μεταλλίων.
Πράγμα που σε τελική ανάλυση ενδιέφερε από ελάχιστα έως καθόλου τον κόσμο και
τους συγγενείς των πρωταγωνιστών αθλητών, που λαχταρούσαν να ακούσουν τα ονόματα
των παιδιών τους.
Η αποτελεσματική ενημέρωση
και ο περισσότερος σεβασμός προς το φίλαθλο κοινό, είναι βέβαιο πως θα βοηθήσει
στο μέλλον να αναθερμανθεί το ενδιαφέρον των φίλων της κωπηλασίας, που είναι
πάρα πολλοί στην πόλη μας, και να γεμίσουν οι κερκίδες με φιλάθλους ώστε να μην
δημιουργείται η εντύπωση πως τους αγώνες τους παρακολουθούν μόνο οι συγγενείς
και φίλοι των αθλητών. Δηλαδή πως είναι μια οικογενειακή υπόθεση!
Για την ουσία και την
ιστορία κρίνεται σκόπιμο να αναφερθεί πως μετά την ολοκλήρωση και των 12 τελικών της Β΄φάσης για το 2016, πρωταθλητής αναδείχθηκε για μια ακόμη
φορά οΝΟ Ιωαννίνων που στην
βαθμολογία (αφορά τις κατηγορίες Α-Γ κάτω των 23, εφήβων-νεανίδων και
παίδων-κορασίδων) συγκέντρωσε 193.5 βαθμούς έναντι 181.5 του ΝΟ Θεσσαλονίκης
και 175 του ΟΕΑΝΑ Βόλου.
Αξίζουν: Πολλά και θερμά
συγχαρητήρια στους νεαρούς αθλητές και αθλήτριες, στους προπονητές τους, στον
Ναυτικό όμιλο Ιωαννίνων που έφερε σε πέρας με πολύ μεγάλη επιτυχία ένα
εξαιρετικά σπουδαίο έργο ξεπερνώντας δύσκολα προβλήματα και παρακάμπτοντας
παλιές πρακτικές και νοοτροπίες, βοηθούμενος ουσιαστικά από την Ελληνική
Ομοσπονδία Κωπηλασίας, από εθελοντικά αθλητικά σωματεία ή ιδιώτες και φυσικά
από τον Δήμο Ιωαννιτών. Η παρουσία του Δημάρχου καθ΄ όλη την διάρκεια των
αγώνων απέσπασε ευμενέστατα σχόλια, όχι μόνο από τους παρευρισκόμενους
Γιαννιώτες αλλά και από τις ξένες αποστολές!
H ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Λουκία, μπράβο σου που αρίστευσες στις πανελλήνιες εξετάσεις! Ποια είναι η συνταγή της επιτυχίας σου; Το πολύ διάβασμα φαντάζομαι; ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Όχι καθόλου! Το αντίθετο θα έλεγα! Εγώ διάβασα το συνιθισμένο χωρις υπερβολές. Οι υπερβολές οδηγούν στο αντίθετο αποτέλεσμα! Το μυστικό είναι η καλή διαχείριση του χρόνου (Μέρα να είναι τώρα ή νύχτα; Πάλι τα μπέρδεψα!), η μεθοδική προετοιμασία (Μωρέ μου φύγανε τα μάτια) και η έξοδος με τις φίλες μου κάθε Σαββατικύριακο (Που να βρίσκεται άραγε εκείνη η Ευτέρπη από τα νήπια;) !!! ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ.: Τι θα συμβούλευες τα παιδιά που μας βλέπουν στην τηλεόραση και που θα δώσουν του χρόνου πανελλήνιες; ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Να αποβάλουν το άγχος (Γαμώτο δεν μου έχει μείνει νύχι) και να διαβάζουν λίγο, αλλά με σύστημα (Να θυμηθώ μετά να πάρω τις βιταμίνες μου) !!! ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μπράβο Λουκία, είσαι οργανωτική, μεθοδική, κοινωνική και φυσικά διάνοια ( Α να χαθείς βλαμμένο) !!! j.b.d.
Ο «Φορέας Διαχείρισης Λίμνης
Παμβώτιδας», στα πλαίσια του εορτασμού της παγκόσμιας ημέρας περιβάλλοντος,
πραγματοποίησε στην Ακρόπολη του Κάστρου των Ιωαννίνων εκδήλωση, με θέμα:«Η
λίμνη μας μιλά… εσύ την ακούς;»!!!
Η εκδήλωση είχε στόχο αφενός να
ευαισθητοποιήσει τα παιδιά σε περιβαλλοντικά ζητήματα και αφετέρου να τα
ενημερώσει σχετικά με την εναπομείνασα στη λίμνη βιοποικιλότητα.
Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στον
εν λόγω φορέα προστασίας της λίμνης για την πρόνοια που έδειξε, πραγματοποιώντας
την εκδήλωση αυτή μακριά από τα μολυσμένα νερά (Φωτογραφία), εξασφαλίζοντας
έτσι την υγεία των παιδιών!
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο
εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος, που καθιερώθηκε το 1972, πέραν
από την ενημέρωση του παγκόσμιου κοινού για τα περιβαλλοντολογικά προβλήματα, αποτελεί μια υπενθύμιση της ευθύνης που
έχουμε απέναντι στις μελλοντικές γενιές για τη διατήρηση της φυσικής
κληρονομιάς.
