ΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΑΣΗΜΑΚΗ

            Τον γιο μου τον λένε Ασημάκη και όπως τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας του, λατρεύει το ποδόσφαιρο. Να φανταστείτε ότι γύρω – γύρω οι τοίχοι του δωματίου του είναι καλυμμένοι με τις αφίσες των Λιονέλ Μέσι, του Ντίνο Τζοφ και όλων των ποδοσφαιριστών της τοπικής μας ομάδας.  

            Κάθε Κυριακή επιμένει να τον παίρνω μαζί μου στο γήπεδο. Στην αρχή δεν τον έπαιρνα γιατί η κερκίδα μαζεύει όλου του κόσμου τους προφέσορες της αθυροστομίας. Όμως μετά από «ώριμη» σκέψη, άλλαξα γνώμη, γιατί όπως και να το κάνουμε αυτό είναι το επίπεδο της κοινωνίας που ζούμε και τα παιδιά πρέπει να τη γνωρίζουν και να μαθαίνουν να ξεχωρίζουν το καλό από το κακό και το σωστό από το λάθος, κάτω από την σωστή καθοδήγηση των γονιών.

            Τις προάλλες είχαμε μεγάλη γκρίνια στο σπίτι, με αφορμή εκείνον τον περίεργο σεισμό που ταρακούνησε την πόλη μας και έγινε αιτία να αναβληθεί ο αγώνας της αγαπημένης του ομάδας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Ασημάκης μου, άρχισε να με βομβαρδίζει με εκείνες τις άδολες και αυθόρμητες ερωτήσεις που με φέρνουν μερικές φορές σε δύσκολή θέση και μου δημιουργούν εκνευρισμό:

«Μπαμπά γιατί αναβλήθηκε ο αγώνας»; «Επειδή έγινε σεισμός παιδί μου». «Και όταν γίνεται σεισμός οι ποδοσφαιριστές δεν μπορούν να κοντρολάρουν την μπάλα»; «Όχι βέβαια, αλλά γιατί υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσει κανένα σκέπαστρο του γηπέδου ή να ποδοπατηθούν οι φίλαθλοι από τον πιθανό πανικό που θα επικρατήσει κατά την εκκένωση του γηπέδου».

Και συνέχισε με τον ίδιο ρυθμό:

«Μπαμπά, άκουσα στο ραδιόφωνο πως η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση από πλευράς σεισμικότητας στην Ευρώπη και την έκτη παγκοσμίως, αλλά καμία μέριμνα δεν υπάρχει από το κράτος για να ενημερωθεί ο λαός και να εκπαιδευτεί με δοκιμές των σχεδίων που υπάρχουν. Είναι αλήθεια αυτό; « Όχι παιδί μου μην ανησυχείς από ανυπόστατες και ανακριβείς ανακοινώσεις. Βεβαίως και υπάρχει μέριμνα. Δεν σας έχουν πει στο σχολείο να τρυπώνετε κάτω από τα θρανία όταν γίνεται σεισμός; Τι άλλο θέλεις να κάνει η καημένη η πολιτεία; Κάνει ότι μπορεί. Μην γίνεσαι υπερβολικός και γκρινιάρης επειδή αναβλήθηκε ένας αγώνας»!  

«Μπαμπά και σήμερα που θα γίνει αγώνας στο ίδιο γήπεδό, όλα είναι εντάξει και δεν υπάρχει πρόβλημα»; «Βεβαίως παιδί μου, είμαι σίγουρος πως πήγε επιτροπή στο γήπεδο, επιθεώρησε τις εγκαταστάσεις και τα βρήκε όλα εντάξει. Πέσανε φαρδιά πλατιά και υπογραφές»!

«Μπαμπά εγώ σήμερα δεν θα έρθω στο γήπεδό να πας μόνος σου»! «Γιατί παιδί μου»; «Γιατί διάβασα στην επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας ότι για να γίνει με ασφάλεια ένα παιχνίδι θα πρέπει να υπάρχει σχέδιο εκκενώσεως που θα προβλέπει μεταξύ των άλλων»:

α. Τον τρόπο εκκένωσης του γηπέδου.

β. Οι θεατές να οδηγηθούν με ασφαλή τρόπο στις εξόδους, είτε προς τον αγωνιστικό χώρο είτε προς περιοχή εκτός του γηπέδου, προς αποφυγή ατυχημάτων.

γ. Οι φροντιστές ασφαλείας με την έναρξη της διαδικασίας να ανοίξουν διάπλατα τις θύρες.

δ. Καθ’ όλη την διάρκεια των αγώνων οι φροντιστές ασφαλείας θα πρέπει να βεβαιώνουν ότι όλα τα δημόσια περάσματα, οι διάδρομοι, οι σκάλες, οι πόρτες, οι θύρες εξόδου κτλ είναι ελεύθερες από κάθε εμπόδιο που θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στην ελεύθερη ροή των θεατών κατά την διάρκεια ενός επεισοδίου που απαιτεί εκκένωση του γηπέδου.

ε. Πρώτα εκκενώνονται οι θέσεις των θεατών με ειδικές ανάγκες, εν συνεχεία οι πλησιέστερες προς τις εξόδους θέσεις και ακολουθούν οι θεατές που βρίσκονται στα υπόλοιπα τμήματα των κερκίδων.

στ. Στην περίπτωση γενικής εκκένωσης μιας κερκίδας ή ολόκληρου του γηπέδου ένα προκαθορισμένο μήνυμα από την ομάδα εκτάκτου ανάγκης θα μεταδίδεται από το σύστημα ανακοινώσεων για το κοινό: «ΕΝΑΡΞΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ………………., ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΙΣ ΘΥΡΕΣ ΕΞΟΔΟΥ». Τότε οι θύρες θα έχουν αυτόματα απελευθερωθεί από τον ελεγκτή των θυρών εξόδου ο οποίος βρίσκεται στο δωμάτιο ελέγχου του γηπέδου. Οι φροντιστές ασφαλείας των θυρών εξόδου θα μετακινήσουν αμέσως τις προστατευτικές μπάρες και θα ανοίξουν πλήρως τις θύρες.

ζ. Δοκιμαστική λειτουργία του Σχεδίου Εκκένωσης πρέπει να πραγματοποιείται τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο. Δοκιμαστική εκκένωση του γηπέδου μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε στη λήξη ενός προγραμματισμένου αγώνα, αφού έχουν ενημερωθεί οι θεατές πριν την προσέλευσή τους στο γήπεδο, είτε σε ανεξάρτητη ημερομηνία με την παρουσία εθελοντών για τις ανάγκες της άσκησης.

«Γιε μου είμαι σίγουρος πως κάποια σχετική επίσημη ανακοίνωση θα έχει γίνει για την ύπαρξη σχεδίου εκκενώσεως του γηπέδου, για τον πρόσφατο έλεγχο και τη δοκιμή της εφαρμογής του και πως έχει επίσης ολοκληρωθεί ο έλεγχος για την στατική επάρκεια των κερκίδων και των σκεπάστρων τους. Είμαι σίγουρος εν τέλει, πως κάποιος αρμόδιος θα έχει πάρει την ευθύνη να ανακοινώσει πως δεν υπάρχει πρόβλημα ασφαλείας των φιλάθλων»!

«Ok daddy cool, καλή σου διασκέδαση»!  

Τον γιο μου τον λένε Ασημάκη…

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

ΔΙΑ ΤΗΣ «ΟΣΦΡΗΣΕΩΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ» !!!

Όπως σε όλες τις σύγχρονες ευρωπαϊκές πόλεις που σέβονται τους κατοίκους τους αλλά και τους ξένους που τις επισκέπτονται, έτσι και στα Γιάννενα έχουν κατασκευασθεί και …λειτουργούν, εδώ και χρόνια, οι αναγκαίες και πολύ καλά οργανωμένες δημόσιες τουαλέτες!

Θα θεωρείτο εξάλλου αδιανόητο να συμβαίνει κάτι διαφορετικό, σε μια πόλη που έχει αναπτύξει προσφάτως συστήματα προηγμένης ηλεκτρονικής πληροφόρησης και άλλες παρόμοιες καινοτόμες εφαρμογές και έχει χαρακτηρισθεί ως «έξυπνη»!

Μια από αυτές - τις τουαλέτες - βρίσκεται στο πίσω μέρος του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου για να εξυπηρετεί τους επισκέπτες του πάρκου Λιθαρίτσια και του παρευρισκόμενου δημοτικού πάρκινγκ αυτοκινήτων. Είναι εύκολα προσβάσιμη, διακριτικά τοποθετημένη σε σχέση με τον χώρο, αρμονικά δεμένη με το περιβάλλον και βεβαίως εξωτερικά «διακοσμημένη», με συνθήματα αντίστασης και αγανάκτησης, που έχουν τη …δική τους ιστορία.

Μεγάλη θα ήταν η παράλειψη, αν, πλέον των προαναφερθέντων πλεονεκτημάτων που παρουσιάζει η εν λόγω δημόσια τουαλέτα, δεν γινόταν μνεία στην επινοητικότητα που επέδειξαν οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δημοσίου. Οι υπηρεσίες αυτές πήραν την απόφαση και ανέλαβαν την πρωτοβουλία, να επιτρέπουν την ελεύθερη ούρηση και αφόδευση, όχι εντός, αλλά πέριξ αυτής, με σκοπό να εντοπίζεται εύκολα η θέση της από τους ξένους, δια της μεθόδου της «οσφρήσεως εξ αποστάσεως», ώστε να φτάνουν έγκαιρα και να ανακουφίζονται όσοι επείγονται για την ανάγκη τους, όταν είναι κλειστές οι γύρω καφετέριες!!!

j.b.d.

82 ΠΑΝ ΠΡΩΤ ΚΩΠΗΛΑΣΙΑΣ-ΑΠΟ ΑΛΛΗ ΣΚΟΠΙΑ

            Απέρριψα μια δυο καλές προτάσεις φίλων για μερικές βουτιές στις μαγευτικές θάλασσες των ηπειρωτικών ακτών αυτό το Σαββατοκύριακο, προκειμένου να παρακολουθήσω το 82^ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας που φέτος κλήθηκε να το διοργανώσει η «Παμβώτιδα»!

            Φθάνοντας από νωρίς στις εξαιρετικές πλην όμως απολύτως εγκαταλελειμμένες κωπηλατικές εγκαταστάσεις του Εθνικού Αθλητικού Ναυτικού Κέντρου Ιωαννίνων, για να παρακολουθήσω την τελευταία φάση που περιελάμβανε τους τελικούς των αγωνισμάτων, τρία πράγματα μου δημιούργησαν την πρώτη εντύπωση, που είναι και το ήμισυ του παντός.

            Το πρώτο ήταν η απίστευτη εγκατάλειψη των κατά τα άλλα εξαιρετικών υποδομών που υπήρξαν άλλοτε το καμάρι των Γιαννιωτών φιλάθλων και όχι μόνο!

            Το δεύτερο ήταν η έκδηλη προσπάθεια που καταβλήθηκε από τους διοργανωτές, κατά κύριο λόγο από τον Ναυτικό Όμιλο Ιωαννίνων, προκειμένου να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα για να διεξαχθούν οι αγώνες με αξιοπρέπεια και να διασφαλισθεί η ασφάλεια των αθλητών και των φιλάθλων εντός και εκτός του στίβου.

            Και το τρίτο, ήταν η χαρά που έλαμπε στα πρόσωπα των αθλητών, το πάθος για τη νίκη και την κατάκτηση της ζωής, καθώς και η αφτιασίδωτη αισιοδοξία που μετέδιδαν στο κοινό και τους παράγοντες, οι αθλητές και οι προπονητές τους.

            Το υπόλοιπο ήμισυ του παντός, ήταν το αγωνιστικό μέρος εντός του υγρού στίβου και η οργάνωση της εξέδρας των θεατών και του χώρου απονομής των μεταλλίων στους αθλητές και τις αθλήτριες.

            Σε ότι αφορά στη λειτουργία του στίβου, στον συντονισμό των ενεργειών και στην ακριβή τήρηση του προγράμματος, η επιτυχία ήταν απόλυτη. Όχι επειδή το αντιλήφθηκαν με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο οι θεατές, αλλά κυρίως επειδή ομολογήθηκε από όλες τις αποστολές των ομάδων που φιλοξενήθηκαν, καθώς και από τους ειδικούς του αθλήματος, τους προπονητές και τους ανταποκριτές δημοσιογράφους.

            Σε ότι αφορά όμως στην οργάνωση της εξέδρας του κοινού και στην ενημέρωσή μας για την εξέλιξη των αγωνισμάτων, τα πράγματα παρουσιάστηκαν από μέτρια έως μη αποδεκτά. Και γίνομαι αμέσως πιο σαφής.

            Δεν υπήρχε ενημέρωση για το ποιο άθλημα βρισκόταν σε εξέλιξη, ποιες ομάδες πήραν θέση στην αφετηρία, ποιο πλήρωμα προηγείτο και άλλα σχετικά με το αγώνισμα. Αυτό δημιούργησε πολύ αρνητικά σχόλια, τα οποία θα μπορούσαν να αποφευχθούν με την χρήση μιας κινητής τηλεφωνικής συσκευής στον πύργο και άλλης μίας στην λέμβο των παρατηρητών – διαιτητών, που ακολουθούσαν τα πληρώματα! (Παλαιότερα χρησιμοποιούσαν ασυρμάτους που καμιά φορά τους έπεφταν και μέσα στην λίμνη)!  

Μάλιστα κάποιοι παρατήρησαν και σχολίασαν καυστικά, πως καθόλου δεν παρέλειψαν οι αρμόδιοι, να μας ενημερώνουν για το ποιος ήταν ο τάδε επίσημος ή ο δείνα εκπρόσωπος κάποιας αρχής που έκανε την απονομή των μεταλλίων. Πράγμα που σε τελική ανάλυση ενδιέφερε από ελάχιστα έως καθόλου τον κόσμο και τους συγγενείς των πρωταγωνιστών αθλητών, που λαχταρούσαν να ακούσουν τα ονόματα των παιδιών τους.    

            Η αποτελεσματική ενημέρωση και ο περισσότερος σεβασμός προς το φίλαθλο κοινό, είναι βέβαιο πως θα βοηθήσει στο μέλλον να αναθερμανθεί το ενδιαφέρον των φίλων της κωπηλασίας, που είναι πάρα πολλοί στην πόλη μας, και να γεμίσουν οι κερκίδες με φιλάθλους ώστε να μην δημιουργείται η εντύπωση πως τους αγώνες τους παρακολουθούν μόνο οι συγγενείς και φίλοι των αθλητών. Δηλαδή πως είναι μια οικογενειακή υπόθεση!

            Για την ουσία και την ιστορία κρίνεται σκόπιμο να αναφερθεί πως μετά την ολοκλήρωση και των 12 τελικών της Β΄φάσης για το 2016, πρωταθλητής αναδείχθηκε για μια ακόμη φορά ο ΝΟ Ιωαννίνων που στην βαθμολογία (αφορά τις κατηγορίες Α-Γ κάτω των 23, εφήβων-νεανίδων και παίδων-κορασίδων) συγκέντρωσε 193.5 βαθμούς έναντι 181.5 του ΝΟ Θεσσαλονίκης και 175 του ΟΕΑΝΑ Βόλου.           

            Αξίζουν: Πολλά και θερμά συγχαρητήρια στους νεαρούς αθλητές και αθλήτριες, στους προπονητές τους, στον Ναυτικό όμιλο Ιωαννίνων που έφερε σε πέρας με πολύ μεγάλη επιτυχία ένα εξαιρετικά σπουδαίο έργο ξεπερνώντας δύσκολα προβλήματα και παρακάμπτοντας παλιές πρακτικές και νοοτροπίες, βοηθούμενος ουσιαστικά από την Ελληνική Ομοσπονδία Κωπηλασίας, από εθελοντικά αθλητικά σωματεία ή ιδιώτες και φυσικά από τον Δήμο Ιωαννιτών. Η παρουσία του Δημάρχου καθ΄ όλη την διάρκεια των αγώνων απέσπασε ευμενέστατα σχόλια, όχι μόνο από τους παρευρισκόμενους Γιαννιώτες αλλά και από τις ξένες αποστολές!  

Γιάννης Β. Δεβελέγκας

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΥΣΑΣΑ !!!

H ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Λουκία, μπράβο σου που αρίστευσες στις πανελλήνιες εξετάσεις! Ποια είναι η συνταγή της επιτυχίας σου; Το πολύ διάβασμα φαντάζομαι; 
ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Όχι καθόλου! Το αντίθετο θα έλεγα! Εγώ διάβασα το συνιθισμένο χωρις υπερβολές. Οι υπερβολές οδηγούν στο αντίθετο αποτέλεσμα! Το μυστικό είναι η καλή διαχείριση του χρόνου (Μέρα να είναι τώρα ή νύχτα; Πάλι τα μπέρδεψα!), η μεθοδική προετοιμασία (Μωρέ μου φύγανε τα μάτια) και η έξοδος με τις φίλες μου κάθε Σαββατικύριακο (Που να βρίσκεται άραγε εκείνη η Ευτέρπη από τα νήπια;) !!!
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ.: Τι θα συμβούλευες τα παιδιά που μας βλέπουν στην τηλεόραση και που θα δώσουν του χρόνου πανελλήνιες;
ΜΑΘΗΤΡΙΑ: Να αποβάλουν το άγχος (Γαμώτο δεν μου έχει μείνει νύχι) και να διαβάζουν λίγο, αλλά με σύστημα (Να θυμηθώ μετά να πάρω τις βιταμίνες μου) !!!
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μπράβο Λουκία, είσαι οργανωτική, μεθοδική, κοινωνική και φυσικά διάνοια ( Α να χαθείς βλαμμένο) !!!

j.b.d.

Παμβώτις: Η τα πάντα τρέφουσα!!!

Ο «Φορέας Διαχείρισης Λίμνης Παμβώτιδας», στα πλαίσια του εορτασμού της παγκόσμιας ημέρας περιβάλλοντος, πραγματοποίησε στην Ακρόπολη του Κάστρου των Ιωαννίνων εκδήλωση, με θέμα: «Η λίμνη μας μιλά… εσύ την ακούς;»!!!

Η εκδήλωση είχε στόχο αφενός να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά σε περιβαλλοντικά ζητήματα και αφετέρου να τα ενημερώσει σχετικά με την εναπομείνασα στη λίμνη βιοποικιλότητα.

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στον εν λόγω φορέα προστασίας της λίμνης για την πρόνοια που έδειξε, πραγματοποιώντας την εκδήλωση αυτή μακριά από τα μολυσμένα νερά (Φωτογραφία), εξασφαλίζοντας έτσι την υγεία των παιδιών!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος, που καθιερώθηκε το 1972, πέραν από την ενημέρωση του παγκόσμιου κοινού για τα περιβαλλοντολογικά προβλήματα, αποτελεί μια υπενθύμιση της ευθύνης που έχουμε απέναντι στις μελλοντικές γενιές για τη διατήρηση της φυσικής κληρονομιάς.

J.B.D.

Ο ΚΑΠΟΥΤΣΙΝΟ Η ΛΑΓΚΑΡΝΤ ΚΑΙ ΤΟ ΡΟΥΧΑΔΙΚΟ!

        Χθες το μεσημεράκι, πιάσαμε τραπεζάκι άκρη πεζοδρόμιο με ένα φίλο, σε μια κυριλέ καφετέρια με περατζάδα. Ο καιρός ήταν ζεστός κι έτσι βρήκαμε την ευκαιρία να κρεμάσουμε πάνω μας την εαρινή μας κολεξιόν, που ακριβοπληρώσαμε τις προάλλες με διακόσιες τόσες δόσεις , έτσι για να τραβήξουμε το βλέμμα. Είχαμε αμφότεροι ενισχυμένη τη διάθεση για σχόλια και κριτική, σε ότι σπαρταρούσε γύρω μας, κι έτσι το μάτι έπαιζε συνέχεια σαν τα παλλόμενα του Βέλγου.

         Κάποια στιγμή, εκεί που το φιλαράκι δίπλα μου πήγαινε να ρουφήξει την καρδούλα από το αφρόγαλα του περιποιημένου καπουτσίνου, πετάχτηκε σαν να τον τσίμπησαν οι μέλισσες!
 - Ωχ! Ωχ! Ωχ!
- Τι έγινε βρε Κώστα; Τον ρώτησα ανήσυχα.
- Τίποτα, μου απαντάει εκείνος. 
- Πως τίποτα βρε Κώστα, εσύ έγινες κάτασπρος σαν το στουπέτσι!
- Μα, τίποτα σου λέω. Να... εκείνη η ψηλή η ξερακιανή η γκόμενα που έρχεται κατά δω πέρα, μου φάνηκε σαν τη Λαγκάρντ!
- Ε! και; Μήπως σε βρήκανε στη λίστα της;
- Τι λες βρε Γιάννη, είπε και έκρυψε ασυναίσθητα την απόδειξη των καπουτσίνο κάτω απ΄ το μεταλλικό τασάκι, αν δει πως ακουμπήσαμε για δύο καφεδάκια επτά ολόκληρα ευρώ, θα διατάξει την κυβέρνηση να βάλει κι άλλους φόρους κι άντε μετά να ξεπληρώσουμε τις δόσεις στο ρουχάδικο!!!
Γ.Β.Δ.

ΜΙΑ Μ.Κ.Ο. ΓΙΑ ΤΑ... ΠΑΛΛΟΜΕΝΑ

            Τον Λουκά, τον συνάντησα για πρώτη φορά στο μεταπτυχιακό. Μάλιστα, για ένα φεγγάρι, έτυχε να συγκατοικήσουμε σε ένα ισόγειο δυάρι στου Ζωγράφου.

            Ένα από εκείνα τα πρωινά, μπήκε φουριόζος στο διαμέρισμα μετά από ξενύχτι, μάζεψε όσες σημειώσεις και επιστημονικά φυλλάδια περιφέρονταν σκονισμένα δεξιά  κι αριστερά, τα καταχώνιασε στα συρτάρια του μεταλλικού του γραφείου, τα κλείδωσε, και ύστερα πέταξε με αποφασιστικότητα το κλειδί σε κάτι θάμνους πίσω στον ακάλυπτο.

-            Τι κάνεις εκεί, τον ρώτησα, τρελάθηκες; Τον άλλο μήνα έχουμε εξετάσεις και τελειώνουμε!

-            Αυτό ακριβώς, μου απάντησε. Τελειώνουμε! Και ύστερα; Λεφτά δεν υπάρχουν κι εγώ δεν έχω γεννηθεί να κάνω τον υπάλληλο! Φεύγω για την Ασία αρχικά κι ύστερα βλέπουμε. Πάρε ότι ψηλά απομείνανε στις τσέπες μου για τα έξοδα του σπιτιού και σου υπόσχομαι πως θα έχεις σύντομα νέα μου!

            Όσο είχατε εσείς νέα από τον Λουκά, άλλο τόσο είχα κι εγώ. Μόνο κάποια στιγμή, ύστερα από χρόνια, έμαθα εντελώς τυχαία από έναν κοινό γνωστό, πως αφού περιπλανήθηκε για καιρό στα βάθη της Ασίας και στη Βόρειο Αφρική, επέστρεψε στην Ελλάδα και έκανε παλαβά λεφτά δημιουργώντας μια αλυσίδα ΜΚΟ!

            Ώσπου, πριν από λίγες μέρες ξαφνικά, χτύπησε το τηλέφωνό μου:

-            Έμαθα πως αυτή την περίοδο είσαι στα Γιάννενα και θα ήθελα να συναντηθούμε γιατί ετοιμάζω κάποιες δουλίτσες με τους μετανάστες που σας φέρνουνε, μου είπε. Και το έκλεισε. Ήταν ο Λουκάς!

            Την επομένη συναντηθήκαμε σε κεντρικό καφέ. Σχεδόν αγέραστος, όλος ενέργεια, τον αναγνώρισα αμέσως αν και κάλυπτε το κάτω μέρος του προσώπου του μία κατάμαυρη γενειάδα ισλαμικού τύπου, προφανώς βαμμένη. Κρατούσε στο χέρι του ένα χαρτί τσαλακωμένο, που μετά τα σχετικά, το ξεδίπλωσε πάνω στο τραπέζι και το σιδέρωσε με το ανάποδο της παλάμης του.

-          Τι είναι αυτή η λίστα; Τον ρώτησα.

-            Ένας κατάλογος με ΜΚΟ, μου είπε με ύφος συνωμοτικό και κοίταξε τριγύρω για να βεβαιωθεί πως δεν μας άκουγε κανένας!

-            Πρόσεξε τώρα, συνέχισε. Από τουρισμό στην Ήπειρο δεν έχετε κάνει προκοπή. Πανηγυρίζατε πέρυσι για τριακόσιες πενήντα χιλιάδες αφίξεις στο αεροδρόμιο του Ακτίου για όλο το χρόνο, όταν στο αντίστοιχο του Ηρακλείου Κρήτης, το νούμερο αυτό το πιάνουνε σε μια βδομάδα του Ιούλη. Επίσης είσαστε περιοχή αραιοκατοικημένη και οι ντόπιοι εδώ καθόλου απαιτητικοί. Ποτέ δεν διεκδικήσατε με πείσμα, ούτε σιδηρόδρομο, ούτε φυσικό αέριο, ούτε αεροδρόμιο στα Γιάννενα, ούτε φροντίσατε τη λίμνη σας που έχει καταντήσει βούρκος. Και τώρα τελευταία μάλιστα, σας πέφτουνε και τα γεφύρια! Όσο για το λιμάνι της Ηγουμενίτσας; Αυτό θα έπρεπε να είχε αναβαθμιστεί αμέσως μόλις έπεσε ο κομουνισμός, όπως το κάνανε οι Ιταλιάνοι στην Τεργέστη.  Εδώ που τα λέμε, και την Εγνατία και τη γέφυρα στο Ρίο που σας έφτιαξαν με είκοσι τόσα χρόνια καθυστέρηση, χάρη σας κάνανε.

-            Έ και λοιπόν; του λέω κάπως ενοχλημένος. Τι θες να πεις;

-            Προβλέπω φίλε μου πως, σε αντίθεση με άλλες περιοχές της Ελλάδας, εσείς έτσι που πάτε θα γεμίσετε με μετανάστες κι έτσι ήρθα εδώ, όπως και άλλοι, για να κάνω μπίζνες. Να σκεφτείς ότι με μερικές μόνο ΜΚΟ που έστησα πριν μια δεκαετία, τσίμπησα τέσσερα εκατομμύρια ευρώπουλα. Έχω μεγάλη προϋπηρεσία. Ιδού και μία λίστα με δικές μου ΜΚΟ που έχω βάλει στα σκαριά!

ΜΚΟ: «Για την κατάργηση της αριστείας», «Για ανοιχτά σύνορα», «Για την αναθεώρηση της ελληνικής Ιστορίας», «Για την κατάργηση του σταυρού απ΄ την ελληνική σημαία», «Για κατάργηση των εθνικών εορτών», «Για μετονομασία των Χριστουγέννων σε Γιορτή του Φωτός», «Για την εμπέδωση της Βελγικής κουλτούρας», « Για μια χαρούμενη gay parade», «Για ταχύρυθμη εκμάθηση της αραβικής γλώσσας», «Για την επαναλειτουργία παλαιών και την κατασκευή νέου τεμένους», «Για το εγκόλπιο του αυτομαστιγώματος», «Για την πάλη ενάντια στην καταπίεση των μουσουλμάνων γυναικών» κ.α.

-          Λουκά σταμάτα απελπίστηκα!

-          Πρέπει να με ακούσεις και να με βοηθήσεις, με το …αζημίωτο φυσικά. Θέλω να βρω εδώ συμπαραστάτες κι έμαθα πως εσύ γνωρίζεις κόσμο! Έχω σπουδαία σχέδια για την Ελλάδα!

-            Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλα τέτοια σχέδια Λουκά μου, μπούχτισε. Το μόνο που της έχει απομείνει είναι χρέη. Γι  αυτό λοιπόν, αν θες να βοηθήσεις την Ελλάδα και τους Έλληνες, κάνε μια νέα ΜΚΟ για τα παλλόμενα τα χρέη! Μήπως και μαραθούνε τα παλλόμενα τα χρέη Λουκά μου! Μήπως και μαραθούνε τα … παλλόμενα!

Γιάννης Β. Δεβελέγκας